افتانا 22 دی 1399 ساعت 16:32 http://www.aftana.ir/fa/doc/interview/17417/کانون-افتا-زیست-بوم-امنیت-سایبری-کشور-تحلیل-می-کند -------------------------------------------------- گفت‌وگوی علیرضا صالحی با ابوالفضل روحانی- قسمت دوم عنوان : کانون افتا، زیست‌بوم امنیت سایبری کشور را تحلیل می‌کند اختصاصی افتانا -------------------------------------------------- مهندس روحانی: کانون‌های هماهنگی دانش، صنعت و بازار به استناد نقشه جامع علمی کشور و برای تقویت ارتباط بین بازار مصرف، صنعت و دانشگاه تشکیل‌شده‌اند. متن : مهندس روحانی: کانون های هماهنگی دانش، صنعت و بازار به استناد نقشه جامع علمی کشور و برای تقویت ارتباط بین بازار مصرف، صنعت و دانشگاه تشکیل شده اند. به گزارش افتانا (پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، مهندس ابوالفضل روحانی، رئیس کانون هماهنگی دانش، صنعت و بازار افتا در گفت وگویی با علیرضا صالحی از اثرگذاری این کانون در حوزه افتا سخن گفته که قسمت دوم این گفت وگو را در ادامه می خوانید. با این اوصاف می توان گفت که کانون در این یک سال دست به اقدامات گوناگونی زده است. بااین همه، طی این مدت به دنبال هیچ انعکاس رسانه ای نبوده و این نخستین باری است که در این مورد با رسانه ها صحبت می شود. بله. در کانون این تمایل وجود داشت که چند فعالیت را آغاز کند و یا دست کم کارها را به جایی برساند تا بتوانیم در اولین اعلام رسمی به رسانه ها بگوییم این کارها را تاکنون انجام داده ایم و گزارش عملکردی هم داشته باشیم. با توجه به اینکه در سال نخست تأسیس کانون بودیم و باوجود مشکلاتی مثل بیماری کرونا، تشدید تحریم ها و کمبود بودجه های دولتی که به سیاست های کلان برمی گردد، شاید بشود گفت که اقدامات خوبی انجام شده است. یکی از اقدامات کانون که در سال نخست فعالیت، آغاز کرد و تأثیرگذاری آن می تواند در حال و آینده چشم گیر باشد، شناخت زیست بوم امنیت سایبری ایران است. انگیزه کانون از رفتن به سراغ آنچه بود؟ البته ممکن است بسیاری از خوانندگان در اینجا برای اولین بار با این اصطلاح و کاری که قرار است انجام شود، آشنا شوند. بله. به هرحال باید در حوزه افتا برای اینکه بتوانیم کاری انجام دهیم باید ببینیم که کجا هستیم و نقطه مطلوب کجا هست و تصویر ذهنی صحیحی از نقطه مطلوبمان در حوزه افتا داشته باشیم. شناخت این زیست بوم یعنی شناخت همه بازیگران آن به ما کمک می کند که موقعیت خود را در حال حاضر از تمام جنبه ها بشناسیم؛ چه در زمینه نیروی متخصص و منابع انسانی، چه در مورد پتانسیل شرکت ها. همچنین باید بدانیم که چه محصولاتی داریم و از طرف دیگر چه بازاری قابل تصور است. ایران گویا طبق آمارهای بین المللی به عنوان شانزدهمین کشور مصرف کننده جهان شناخته شده است، البته در تمامی حوزه و نه صرفاً افتا و به هرحال بازار ما بازار بزرگی است. باید بدانیم که کشورهای چینی و اروپایی چقدر برای تصاحب بازار کشورمان چه در حوزه فتا و چه در افتا در تلاش هستند. این پروژه می تواند در مورد تمام این موقعیت ها به ما دید خوبی بدهد که بتوانیم برنامه ریزی مناسبی برای آینده داشته باشیم و درواقع بفهمیم که در بازار افتا چه خبر است و چه فعالیت هایی انجام می شود و بازار و نیازهایمان به کدام سمت می روند و برای رفع این نیازها به چه فرایندهایی احتیاج داریم. ما از حالا باید بدانیم که این بازار برای دو سال بعد چه نیازهایی دارد و شرکت ها و نیروهای انسانی از اکنون نیروهای متخصص موردنیاز همان حوزه را در دانشگاه ها آموزش دهند و به شرکت هایمان بگوییم که اگر به دنبال تولید محصولی هستند رفع این نیازها را اولویت خود قرار دهند. اگر ابزارهای آزمایشگاهی نیاز هست به آن ها تجهیز شویم و از آن طرف هم به مجموعه بازار مصرف که می تواند دولتی یا خصوصی باشد چشم اندازی نشان دهیم که باید از حالا به فکر آن باشند. این، یکی از خروجی های این پروژه است و امیدوارم فواید بیشتر آن را شاهد باشیم. البته کانون، یک مجموعه اجرایی نیست که خودش پژوهشگر استخدام کند و این پروژه را انجام دهد، بلکه کانون روابط لازم را برای انجام آن ایجاد می کند. درواقع کانون، کارگردان این قضیه است و لزوماً این طور نیست که تمام نقش ها را هم ایفا کند. در حقیقت کانون با تعریف این پروژه ها یک تحرکی هم در بازار ایجاد می کند. این در راستای فرمایش مقام معظم رهبری هم هست که بر جهش تولید تأکید کردند. در حقیقت ما اگر بتوانیم کار شناخت زیست بوم را خوب انجام دهیم، چون وضعیت فعلی را خوب می شناسیم هم یک تحرک برای رفع نیاز بازار اتفاق می افتد و هم از غافلگیری استراتژیک جلوگیری می کند. می توانیم از قبل به همه مجموعه های مختلف و نخبگان بگوییم که کشور در سال های آینده چه نیازی دارد. بخش خصوصی که بخش مهمی از تأمین نیازهای افتایی کشور را بر عهده دارد، با مشکلاتی مانند تأمین مالی و بی رغبتی بخش دولتی در خرید محصولات و خدماتش مواجه است و با مسئله توسعه فناوری هم روبرو است. کانون برای تقویت و حمایت از بخش خصوصی چه برنامه هایی دارد؟ همان طور که اشاره کردم، ارتباطات خوبی با صندوق نوآوری و شکوفایی در همین رابطه شکل گرفته است. ما در کانون به دنبال این هستیم که از مجموعه ها و صندوق های دیگر هم بتوانیم در راستای توان افزایی و بهره برداری از پتانسیل های این بخش همراهی بگیریم و بتوانیم این وجوه را چه به عنوان بلاعوض و یا وام های با بهره کم و بازپرداخت طولانی مدت به سمتی هدایت کنیم که در حوزه های موردنیاز آینده کشور متمرکز شوند. البته خود کانون برای اینکه به عنوان یک صندوق وارد عمل بشود برنامه ای ندارد و قصد داریم صندوق های دیگری را هم که بتوانند در زمینه های موردنیاز کشور به کمک بپردازند، شناسایی کنیم. توصیه نامه های کانون به این صندوق ها از طریق کوتاه کردن فرآیندهای بررسی می تواند روندهای که در صندوق ها برای ارائه تسهیلات و حمایت ها وجود دارد، را آسان تر کند. برای آنکه گفت وگویمان خیلی هم به درازا نکشد و با توجه به نوظهور بودن مفهوم کانون در سپر افتای کشور، اجازه دهید که در همین جا صحبت را به پایان ببریم و آشنایی بیشتر فعالان حوزه افتا با کانون از طریق عملکرد کانون صورت بگیرد. بله. بسیار موافقم و به عنوان جمع بندی عرض می کنم و تأکید می کنم که دغدغه بزرگ این کانون رفع شکافی است که میان صنعت و دانشگاه و بازار وجود دارد و باید از هزینه ای که این شکاف بر اقتصاد کشور تحمیل می کند، کاست. دانشگاه ها، تحقیقاتی انجام می دهند که خروجی آن به کار صنعت و شرکت تولیدی ما نمی آید. گاهی اوقات دانشجوی ما عملاً بدون اینکه خودش بداند با هزینه این کشور روی پروژه ای تحقیق می کند که خروجی آن پاسخگوی نیاز غربی هاست. ثمره سال ها تلاش و تحصیل یک دانشجوی کارشناسی ارشد و دکترا در کشور که تز اوست به سمتی می رود که به تولید یک محصول در صنعت کشوری دیگر کمک می کند. علمی که دانشگاه ما تولید می کند در صنعت کشور بی استفاده می ماند. از سوی دیگر، صنعت باید محصولی تولید کند که بازار به آن نیاز دارد. مردم محصولات باکیفیت بالای بازارهای مختلف جهان را می بینند و سطح نیازشان وابسته با سطح آنچه در دنیا هست شکل می گیرد اما در داخل باکیفیتی متفاوت مواجه می شوند. در مورد برخی محصولات واقع نیاز است که حاکمیت برای سرمایه گذاری وارد شود. در عصری که ما در آن زندگی می کنیم و ارتباطات گسترش یافته است، مردم نیازشان با چیزهایی تنظیم می شود که در دنیا رایج است درحالی که صنعت ما نتوانسته خود را به آن سطح برساند. راهش این است که دانشگاه ما خوب، تولید علم کند و خروجی خوب آن، ورودی خوبی بشود برای صنعتمان در حوزه های مختلف. این ها را نه صرفاً برای صنعت افتا بلکه برای همه صنایع می گویم. از این طریق محصولاتی تولید می شود که نیاز مصرف کننده را در بازار برآورده می کند. شاید کامل ترین مثال برای کشور ما در زمینه صنعت فرش کشورمان باشد که دانش موجود، چه تجربی و چه آکادمیک به نوعی خروجی های ارزشمندی را در بازار ارائه می دهد که نیاز مردم را رفع می کند و مردم هرگز فرش کشور دیگری را به فرش ایران ترجیح نمی دهند چون به کیفیت آن باور دارند. ما باید در همه صنایع و در صنعت افتا هم به چنین جایی برسیم تا مطمئن باشیم که این شکاف ها برداشته شده اند. این یک مسیر سخت و طولانی است. اما وقتی قدمای ما توانسته اند با امکانات کمتر این کار را انجام بدهند و به جایی برسند که ما امروز ایستاده ایم پس اگر ما بااین همه تکنولوژی در عصر ارتباطات نتوانیم این کار را انجام دهیم، تاریخ در آینده ما را بد قضاوت خواهد کرد.