بیش از یکماه است که ایرانیان دسترسی به اینترنت بینالملل ندارند و در روزهای اخیر و بهصورت قطرهچکانی شاهد بازگشت برخی پلتفرمها و وبسایتها هستیم که شاید عمومیترین و ملموسترینشان تا این لحظه، موتور جستوجوی گوگل باشد که البته صرفا در همان صفحه جستوجو باقی میماند و کلیک کردن روی اغلب عناوین پیشنهادی بهدلیل در دسترس نبودن بسیاری از دامنهها و وبسایتها، بیفایده است.
۰
به گزارش افتانا، پس از دسترسیهایی به اینترنت بینالملل که به تجار و برخی مشاغل از طریق اتاق بازرگانی و اتاق تعاون داده شد، در خبرها آمد که سیدمهدی ابطحی، معاون پژوهشی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، با تاکید بر ضرورت دسترسی دانشگاهیان و محققان به اینترنت بینالمللی اعلام کرد: «در وزارت علوم برای دسترسی اساتید به اینترنت بینالمللی بر اساس لیستی که در اختیار داشتیم، اقدام شده است و بهمرور این اتفاق برای همه اساتید رخ خواهد داد. دسترسی دانشگاهیان به اینترنت بینالمللی از اساتید دانشگاهها شروع میشود و بعد سایر پژوهشگران نیز در این لیست قرار خواهند گرفت.»
از طرفی امکان ثبتنام برای دریافت اینترنت پرو از طریق سازمان نظام صنفی رایانهای برای کسبوکارهای این حوزه فراهم شد و امروز هم در خبرها آمد که فریلنسرها (آزادکاران) برای دریافت اینترنت بینالمللی میتواند از طریق سایت نصر ثبتنام و پس از گذراندن مراحل مختلف به اینترنت بینالملل دسترسی پیدا کنند.
راهی که از دادن دسترسیهای محدود صنفی برای بر روی زمین نماندن کارها در شرایط جنگی آغاز شد، کمکم به سیمکارتهای پرو رسید که قاعدتا برای اپراتورها یک فرصت است. به نظر میرسد که یک خواسته صنفی برآمده از دل همه اقشار جامعه و حقوق مسلم شهروندی، زمین تا آسمان، رنگ و ماهیت خود را تغییر میدهد و مخالفت با اینترنت طبقاتی به تقاضای دسترسی یک صنف تبدیل میشود؛ با این نگاه که اگر چرخ این کسبوکار نچرخد، چرخ اقتصاد کشور از حرکت باز میماند. اما آیا طرفداران این تفکر، مشتریانی از جنس شهروندان عادی این جامعه ندارند؟ کسانی که وابستگی مستقیمی با هیچکدام از این طبقاتِ در صف لیست سفید ایستاده، ندارند و در این شرایط از حق دسترسی به اینترنت جهانی محروم میشوند.
اینترنت و البته اینترنت جهانی، بستری است برای تعامل. باید از اهالی صنفهای گوناگون جامعه که به دنبال این دسترسیها برای خود هستند پرسید تعامل بدون بازیگران مهم آن، ازجمله جامعهای که اصناف مختلف خرد و کلان به آنها ارائه محصول و خدمت میدهند، چگونه معنا مییابد؟ و باید از تصمیمگیران کلان کشور پرسید که اگر بحث بر سر مواردی همچون امنیت ملی و امنیت سایبری است چرا چنین محدودیتی نباید شامل همگان شود تا بخش بزرگی از جامعه زیر بار فشار روانی این اختلاف طبقاتی جدیدی که این روزها در حال شکلگیری است، آسیب نبینند؟ و اگر صحبت از بازگشت محتاطانه و تدریجی است، چرا شفافتر با مردم در میان گذاشته نمیشود تا بدانند در شرایط جنگی که این روزها با همدلی و همراهیشان نشان دادهاند برایشان قابل درک است، قرار نیست دسترسی آن قشر و این صنف تبدیل به یک روال شود و دیر یا زود به تمام جامعه تعمیم خواهدیافت؟
بههرحال و تحت هر شرایطی از این روزهای سخت عبور خواهیم کرد، اما چقدر حواسمان به سهم و نقشی هست که در تبدیل کردن یکسری قواعد خوشایند یا ناخوشایند به روال عادی جامعهمان داریم؟
کد مطلب : 23593
https://aftana.ir/vdcbfsb5.rhbf9piuur.htmlaftana.ir/vdcbfsb5.rhbf9piuur.html
تگ ها
آخرین عناوین
پربيننده ترين
۱
۲
۳
۴
۵