افتانا - پربيننده ترين عناوين کلیات :: rss_full_edition http://www.aftana.ir/others Wed, 18 Sep 2019 21:39:46 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://www.aftana.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط افتانا http://www.aftana.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام افتانا آزاد است. Wed, 18 Sep 2019 21:39:46 GMT کلیات 60 دکتر مهدی اخوان و ظاهرا دیگر هیچ http://www.aftana.ir/fa/doc/note/1512/دکتر-مهدی-اخوان-ظاهرا-دیگر-هیچ پس از سکوتی نزدیک به سه ماه، که حالا دیگر معلوم می‌شود که پر از هیاهو بوده است، در ساعات آخر روز دوشنبه هشتم خردادماه، طی حکمی توسط رئیس‌جمهور، دکتر مهدی اخوان بهابادی به سمت دبیر شورای عالی مجازی منتصب شد. کم و بیش تمامی آشنایان به حوزه فاوا با نام دکتر اخوان آشنا هستند اما خالی از لطف نخواهد بود که در همین ابتدای امر گذری بر تاریخچه فعالیت وی تنها در مقام اطلاع‌رسانی داشته باشیم: ۱- مهدی اخوان بهابادی در دوران تحصیلات دانشگاهی هماره شاگرد اول بوده است. او که متولد ۱۳۵۷ است، در حال حاضر تنها ۳۴ سال سن داشته و بر اساس تنها اطلاعات مکتوب یافت‌شده۱ رتبه اول کنکور سراسری ۱۳۷۵ و رتبه اول کنکور کارشناسی ارشد سال ۱۳۷۸ را در به دست آورده و در سال ۱۳۷۹ با عنوان رتبه اول تمامی رشته‌ها از دانشکده فنی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده و تا مقطع دکترا نیز در همان دانشگاه ادامه تحصیل داده است. همچنین وی دارای رتبه اول المپیاد دانشجویی مهندسی برق کشور در سال ۱۳۷۹ نیز هست. ۲- طی ۱۰ سال، از سال ۱۳۷۹ تا آذرماه ۱۳۸۸ که در پی تغییرات ساختاری وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، به یکباره دکتر مهدی اخوان به عنوان معاون آموزش، پژوهش و امور بین‌الملل منصوب شد، هیچ پیشینه اجرایی، مدیریتی، علمی و تحقیقاتی‌ای از او در دسترس نیست. ۳- اما از آذرماه ۱۳۸۸، با سرعتی وصف‌ناشدنی، به ترتیب در دی‌ماه همان سال به سرپرستی بزرگ‌ترین مرکز تحقیقاتی کشور (مرکز تحقیقات مخابرات ایران) و سپس در اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۹ و کمتر از یک ‌سال به منصب قائم‌مقامی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در فناوری و امور بین‌الملل منصوب می‌شود. ۴- از سوی دیگر، کاملا خارج از حوزه ماموریت وی (خصوصا بر اساس آخرین ابلاغیه رسمی وزیر به عنوان قائم‌مقام) ، هماره نام دکتر اخوان همراه با اپراتور چهارم و گاه‌به‌گاه با واژه شبکه ملی اطلاعات بر سر زبان‌ها بوده و ایشان از جایگاه متولی این اپراتور وعده‌های عملیاتی آن را گزارش کرده است. حتی یک مورد شایعه جدی استعفای وی۲ (البته به مسوولی غیر از مقام ارشد خود) و مورد دیگر شایعه جدی برکناری او توسط وزیر۳ نیز، در راستای فعالیت ایشان در پروژه اپراتور چهارم مطرح شد که در هر دو مورد به سلامت ختم به خیر گردید. ۵- دکتر اخوان، بر اساس آنچه در این سال‌های اندک مدیریتی از وی مشاهده شده است، ذاتا مسوولی با رویکرد اطلاع‌رسانی شفاف و در قالب اطلاعات قابل اندازه‌گیری نبوده و حتی در فرآیند برون‌سپاری قراردادهای تحقیقاتی مرکز تحقیقات مخابرات ایران با حجمی نزدیک به ۲۵ میلیارد تومان، از زمان برگزاری فراخوان در انتهای سال ۱۳۸۹ تا به امروز هیچ‌گونه اطلاع جدیدی از وضعیت قراردادهای منعقدشده یا نشده از او انتشار نیافته و در مورد موضوع مورد علاقه ایشان نیز هماره جملات کلی و تاریخ‌های رو به آینده برای انجام فعالیت اپراتور چهارم عنوان شده است. پروژه‌‌ای که حتی تا به آن حد وخیم تصویر شده که از دیدگاه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی۴ طرحی انحصارگرایانه تلقی شده است. ۶- شنیده‌های هفته‌های گذشته۵ حاکی بر رقابت بخش دولتی با صدا و سیما در تعیین دبیر شورای عالی حکایت می‌کند که با نشستن قائم‌مقام وزیر، ظاهرا کفه‌ ترازوی دولتی‌ها قدرتمندتر بوده و می‌بایست در آینده نیز تصوری این‌گونه از رفتار شورا در نظر گرفته شود. ۷- دکتر اخوان اگر از ظاهر برون‌سپاری پروژه‌های تحت امرش در مرکز تحقیقات به بخش خصوصی بگذریم (که بر اساس اطلاعات کلی در اختیار، بخش اندکی از آن به بخش خصوصی واقعی تخصیص یافته و بیشتر به مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی واگذار شده است)، در دوران تصدی‌گری خود، چندان ارتباط مستقیمی با بخش خصوصی برقرار نکرده است. تنها مورد امیدوارکننده، حضور و مصاحبه رسمی ایشان در الکامپ شانزدهم۶ در سال ۱۳۸۹ است که در آن بر تلاش وی در پیش ‌بردن شبکه ملی اینترنت! با استفاده از بخش خصوصی تاکید کردند. ۸- بعد از حدود یک سال و نیم از سکوت خبری دکتر اخوان، سخنرانی ایشان۷ در نخستین گردهمایی مجمع فعالان فناوری اطلاعات و رسانه‌های دیجیتال انقلاب اسلامی که در هفته‌های گذشته برگزار شده است، مطالبی در خود دارد که خواندن و تعمق در آن خالی از لطف نخواهد بود. بهتر آن است که نیمه‌ پر لیوان را نگاه کنیم! به ‌هرحال دکتر اخوان دانش‌آموخته‌ رتبه یک و فرهیخته‌ در حوزه مهندسی است که باید امیدوار بود و دست به دعا برد که تنها به فضای مجازی بیندیشد و دغدغه‌های سیاسی خود را، پشت در اتاق شورای عالی رها کرده و تصویری مهندسی‌شده بر شورا حاکم کند. انشاء‌الله ]]> کلیات Mon, 04 Jun 2012 05:57:25 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/note/1512/دکتر-مهدی-اخوان-ظاهرا-دیگر-هیچ گزارش تصویری السیت 1391 http://www.aftana.ir/fa/doc/gallery/2823/1/گزارش-تصویری-السیت-1391 پنجمین نمایشگاه فناوری اطلاعات و شهر الکترونیکی یا همان السیت اول شهریور ماه به صورت رسمی کار خود را آغاز کرد تا جدید ترین فناوری ها و رخداد های حوزه الکترونیک شهری را در اختیار علاقه مندان و مسئولین قرار دهد. به گزارش افتانا (پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، به گفته مسئولان برگزاری، این نمایشگاه در چهار دوره فعالیت خود با حمایت متولیان حوزه ICT کشور توانسته به جایگاه مهمی در جهت ایجاد تعامل میان بخش خصوصی، دولتی و عمومی دست پیدا کند.یکی از بخش های جدیدی که برای اولین به نمایشگاه السیت اضافه شده بود، برپایی اولین نمایشگاه بازی های رایانه ای بود، این بخش با همکاری بنیاد بازی های رایانه ای کشور برگزار شد و گویا طرفداران زیادی را هم به خود جلب کرده است.در ادامه می توانید گزارش تصویری افتانا از این نمایشگاه را ببینید. ]]> کلیات Mon, 27 Aug 2012 06:38:18 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/gallery/2823/1/گزارش-تصویری-السیت-1391 IT یک شغل سودآور است http://www.aftana.ir/fa/doc/interview/3057/it-یک-شغل-سودآور پس از يک روز کاري شلوغ مرا به اتاق کارش دعوت مي‌کند. هنوز آفتاب غروب نکرده و رگه‌هاي نور مستقيم روي شيشه‌هاي عينکش مي‌خورد. خودماني و مهربان است. با لحني آرام و شمره سوالات را پاسخ مي‌دهد، اما کلامش کوبنده است. يک مرد دولتي است با اين وجود منتقد سرسخت همان بخش است. از نداشتن بینش و رویکرد مبتنی بر IT مديران دولتي در فضاي آي‌تي و تجارت الکترونيکي گله دارد و همواره مردم را چند گام جلوتر از آنها مي‌داند. جعفر محمودي که از ابتداي حيات مرکز توسعه تجارت الکترونيکي، رياست آن را بر عهده دارد در اين گفتگو مي‌کوشد از منظري جديد به مباحثي همچون ارائه آمار سهم تجارت الکترونيکي از توليد ناخالص ملي، چالش‌ها و موانع رشد اين نوع تجارت بپردازد. همچنين در بخش ديگري از اين مصاحبه وی نظرات قاطعانه خود در خصوص پافشاري مرکز اصناف و بازرگانان براي ويرايش آيين‌نامه ساماندهي فروشگاه‌هاي اينترنتي را بيان مي‌کند و تلاش مي‌کند برخلاف ديدگاه مرکز اصناف، چهره قوانين اين حوزه را براي فعالان آن آسان بگيرد. به گزارش افتانا (پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، جعفر محمودي، متولد سال ۱۳۴۰ و داراي دکتراي مديريت سيستم است. از بدو تشکيل مرکز توسعه تجارت الکترونيکي بر صندلي رياست آن تکيه زده و هم‌اکنون ۴ سال است که به عنوان رئيس اين مجموعه مشغول به کار است،‌ اما پيش از آن به مدت ۲ سال به عنوان دبير شوراي عالي انفورماتيک فعاليت کرده است هميشه وقتي به سراغ تجارت الکترونيکي مي‌آييم تا ببينيم اين نوع تجارت چه سهمي از اقتصاد کشور دارد معمولا آماري براي آن نداريم و شاخصي براي اندازه‌گيري وجود ندارد. آيا در حال حاضر مي‌توانيم برآورد دقيقي از سهم تجارت الکترونيکي از اقتصاد و مبادلاتي که در ايران انجام مي‌شود، داشته باشيم؟ بگذاريد يک ضرب و تقسيم ساده انجام دهم و از ماجراي فيلترينگ گوگل شروع کنم. با يک ضرب و تقسيم در کشور ما به اين نتيجه رسيدند که سايت‌هايي که در ايران به‌صورت فيزيکي فعال هستند پول تبليغات‌شان به گوگل ۴۰۰ ميليارد تومان است. يعني سايت‌هاي ايراني سالانه ۴۰۰ ميليارد تومان به گوگل پول مي‌دهند؟ بله. پول تبليغات به گوگل مي‌دهند. شما مي‌دانيد که امکان ندارد شرکت‌ها بيش از ۵ تا ۱۰ درصد هزينه درآمدشان را صرف تبليغات کنند. شرکت‌هاي نوپا کف اين رقم را هزينه مي‌کنند. در حوزه آي‌تي اکثر شرکت‌هاي ما نوپا هستند. قريب به اتفاق ۹۹ درصد شرکت‌هايي‌ که در گوگل تبليغات مي‌کنند در فضاي آي‌تي فعاليت دارند يا اگر فضاي فيزيکي دارند يک سايت هم در فضاي اينترنتي دارند تا افراد با جستجو در گوگل بتوانند سايت‌شان را باز کنند. فرض کنيد بگوييم ۵ درصد بودجه اين شرکت‌ها صرف تبليغات به گوگل مي‌شود، اگر ضرب در ۲۰ کنيم ۴۰۰ ميليارد تومان چقدر مي‌شود؟ ۸ هزار ميليارد تومان. معنايش اين است که فقط شرکت‌هايي که به گوگل پول مستقيم مي‌دهند در ايران درآمدشان ۸ هزار ميليارد تومان است. اين‌ها جزء شرکت‌هاي حرفه‌اي هستند که اين هزينه را صرف تبليغات مي‌کنند. الان ۸ هزار سايت اينترنتي داريم که با ما ارتباط دارند و نماد مي‌گيرند. ۸۰ درصد از هزار و ۷۰۰ فروشگاهي که به ما مراجعه‌ کرده‌اند اصلا تبليغات گوگلي ندارند. اما پول تبليغات به گوگل نمي‌دهند. مي‌خواهم بگويم کف درآمد شرکت‌هايي که در فضاي اينترنتي کار مي‌کنند ۸ هزار ميليارد تومان است،‌ اين رقم ۲ درصد GDP کشور مي‌شود که من با دلار هزار تومان حساب مي‌کنم. عددي که مي‌گوييد رقم بزرگي است. اين کم نيست، عدد خيلي بزرگي است. خيلي بزرگ‌تر از آن چيزي است که ما قبلا فکر مي‌کرديم و بزرگ‌تر از آن چيزي است که در آمار مي‌آيد. مرکز شما بيشترين پروژه‌ها و بيشترين نقش را در پيشبرد تجارت الکترونيکي ايفا مي‌کند اما به‌رغم تمام اقدامات صورت گرفته اين رشد تجارت الکترونيکي که مي‌گوييد خيلي ملموس نيست. شما اضافه کنيد که ۸۰ درصد ديگر شرکت‌ها هستند که ممکن است جزء شرکت‌هاي عمده و پردرآمدترين‌ها باشند و پول به گوگل نمي‌دهند و تبليغات‌شان داخل ايران است. تازه بخش دولتي را به حساب نياوردم. اين‌ها بخش B۲C يا B۲B است. اگر G۲B و G۲C را هم به آن اضافه کنيد مثل سامانه تدارکات الکترونيکي دولت خواهيد ديد که اين استنباط‌ شما که تجارت الکترونيکي در ايران ملموس نيست اصلا قابل قبول نيست. اعداد و ارقام اين را نمي‌گويد. اعداد مي‌گويد ما در حال رسيدن به جاهاي خوبي هستيم. ۴ سال پيش گفته بودم سهم E-commerce کشور از توليد ناخالص ملي دو دهم درصد است الان مي‌گويم اين سهم حداقل ۲ درصد است. يعني رشد ۱۰ برابري و خيلي مهم است که طي ۴ سال گذشته به ۱۰ برابر قبل برسيم. اگرچه جايگاه‌مان در دنيا خوب نيست و من فقط خودمان را با گذشته خودمان مقايسه مي‌کنم. حالا اگر G۲C و G۲B را هم اضافه کنيم، اين رقم بزرگ‌تر مي‌شود. مثلا حداقل برآوردمان براي سامانه ستاد تبادل ۳۵ هزار ميليارد تومان است. اين سامانه بازاري به اندازه‌ی خريدهاي دولت دارد که اگر اين رقم به ۸ هزار ميليارد تومان اضافه شود خواهيد ديد عدد خيلي بزرگ مي‌شود. الان سامانه راه ‌افتاده و بازارش با اضافه شدن مناقصات و مزايدات ۳۵ هزار ميليارد تومان مي‌شود. ما قول داده‌ايم که تا آخر سال مناقصه و مزايده را راه‌اندازي کنيم. آبان‌ماه سيستم مزايده و فروردين ۹۲ نيز سيستم مناقصه راه‌اندازي خواهد شد. براي آنکه آمار تجارت الکترونيکي ۸۰ درصد باقيمانده شرکت‌ها را جمع‌آوري کنيم، چگونه مي‌توانيم آمار دقيقي به دست بياوريم؟ نمي‌توانيم اين کار را بکنيم تا وقتي که پروژه‌هاي ما به نتيجه برسند. تا وقتي‌که نماد الکترونيکي به نتيجه برسد. براي اينکه به شما بگويم تجارت الکترونيکي چقدر در کشور ما رشد کرده آمار ديگري ارائه مي‌دهم. سال گذشته سامانه نماد روزانه به‌طور متوسط ۳۳ هزار بار آپلود مي‌شد. يعني مردم به سايت‌ها مراجعه و روي نماد اعتماد کليک مي‌کردند. آمار فعلي چقدر است؟ آخرين آماري که دارم روزانه ۳۰۰ هزار بار آپلود است. يعني کساني که با اينترنت خريد مي‌کنند روزانه ۳۰۰ هزار بار روي نماد اعتماد کليک مي‌کنند. متأسفانه هنوز مرکز آمار در اين زمينه وارد نشده و خودمان بايد اين کار را انجام دهيم تا مشخص شود کساني که از نماد اعتماد استفاده مي‌کنند چند درصد مراجعه‌کنندگان به سايت هستند، اين را نمي‌دانيم اما مي‌توانيم به دست بياوريم. در واقع ببينيد چند درصدشان بيننده هستند و چند درصد خريدار؟ بله و مي‌توان به راحتي گفت که تجارت الکترونيکي کشور چقدر بيننده و چقدر خريدار دارد. در ايران مي‌گويند يک‌دهم بيننده‌ها خريد مي‌کنند يعني از هر ۱۰ نفر ۱ نفر خريد مي‌کند. پس ۳۰۰ هزار نفر در روز آمار کمي نيست. همکاران ما برآورد دارند که تا آخر سال احتمالا اين رقم به يک و نيم ميليون مي‌رسد. ما همين‌طور در حال آماده کردن هاستينگ‌ و راه‌اندازي يک مرکز داده هستيم. چون ديگر هاست عادي جواب نمي‌دهد. يعني يک مرکز داده براي فروشگاه‌هاي اينترنتي راه‌اندازي مي‌کنيد؟ نه در واقع براي نماد اعتماد الکترونيکي که بتواند به يک و نيم ميليون درخواست روزانه پاسخ بدهد. پيش‌بيني مي‌کنيد تا پايان امسال بازديد از نماد اعتماد فروشگاه‌هاي اينترنتي روزانه به يک و نيم ميليون برسد؟ بله. براي اينکه بدانيد اين عدد غيرواقعي نيست، توضيح مي‌دهم. اين ۳۰۰ هزار تراکنش متعلق به ۶۰ فروشگاه اينترنتي است که نماد اعتماد گرفته‌اند. الان ۱۷۰۰ متقاضي براي گرفتن نماد داريم. ۶۰ فروشگاه همين الان به ۱۴۰ فروشگاه رسيده چون از يک ماه پيش نماد اعتماد موقت هم به شرکت‌ها داده‌ايم. احتمالا تا آخر شهريور ۴۰۰ فروشگاه اين نماد را خواهند گرفت. يعني اگر ۶۰ به ۴۰۰ فروشگاه برسد برآوردمان اين است که ۳۰۰ هزار تراکنش روزانه به راحتي به يک ميليون و نيم ميليون مي‌رسد. به بيان ديگر مي‌خواهيد بگوييد که تأثير دادن نماد اعتماد به فروشگاه‌هاي اينترنتي در ايران مي‌تواند جهش بزرگي را در رشد تجارت الکترونيکي به وجود بياورد؟ نماد اعتماد يک عملگر تجارت الکترونيکي است. امنيت را بالا مي‌برد. اينکه مي‌گوييد چرا در تجارت الکترونيکي نتايج اقدامات‌تان را نمي‌بينيم، مي‌خواهم بگويم ديده مي‌شود. يعني با نماد اعتماد ما داريم اعتماد را نسبت به سايت‌ها بالا مي‌بريم و در نتيجه احتمال خريدها بالا مي‌رود. دقيقا مي‌خواستم به همين جا برسيم. يعني مي‌توانيم بگوييم مرکز توسعه تجارت الکترونيکي با دادن نماد اعتماد به فروشگاه‌هاي اينترنتي دارد جهشي را در آمار تجارت الکترونيکي کشور به وجود مي‌آورد؟ انتظار داريم اين اتفاق بيفتد. يعني خريد از سايت‌ها افزايش پيدا کند. ايران براي رسيدن به جايگاه واقعي‌اش در تجارت الکترونيکي نيازمند چيست؟ آيا بايد فرهنگ‌سازي بيشتري صورت گيرد يا ضعف در اجراي پروژه‌ها است؟ يا اينکه سياستگذاري‌ را بايد تغيير داد؟به گمان من فرهنگ اصلا مشکل ما نيست. فرهنگ‌مان نشان داده که در حوزه آي‌تي و تجارت الکترونيکي مردم بسيار خوب مي‌توانند عکس‌العمل نشان دهند. نمي‌گويم کار فرهنگي نکنيم. بايد آموزش دهيم اما پذيرشش از حيث مردم بسيار خوب بوده و اصلا جزء نقاط قوت است. عمدتا با مديران دولتي مشکل داريم. يعني دولت در آي‌تي و e-commerce به ويژه از بعد قانون‌گذاري، هماهنگي بين دستگاهي، فرهنگ‌سازي مديران و کاربران داخل دولت، و بودجه مشکل دارد. دولت ما يک جايي ندارد که قوانين فناوري اطلاعاتش را يکپارچه کند. هر کسي مي‌تواند هر مصوبه‌اي را از دولت مي‌گيرد و بعد اين مصوبات بيرون مي‌آيند و متعارض با يکديگرند. حالا کساني که با اين مصوبات متعارض مواجه هستند بايد خودشان قضيه را حل کنند. از طرف ديگر بودجه‌شان در رابطه با پروژه‌هاي آي‌تي منطقي نيست. نمي‌شود پروژه پنجره واحد را تعريف کرد اما به آن يک‌ ميليارد تومان اختصاص داد. يا نمي‌فهمند پنجره واحد چيست يا نمي‌فهمند يک ميليارد تومان چيست بودجه عمراني مرکزي که مي‌خواهد اين کار را انجام دهد ۳ ميليارد تومان در سال است و طي ۵ سال مي‌شود ۱۵ ميليارد تومان؛ اين يک شوخي است. پس يکي از دلايل کند بودن کشور در رشد تجارت الکترونيکي متناسب نبودن بودجه با پروژه‌هاي تعريف شده است. اولويت‌ها به ترتيبي است که گفتم از همه مهمتر اين است که قوانين‌مان يکپارچه نيست. مديران واقعا احتياج به فرهنگ‌سازي دارند. مردم احتياج به اين کار ندارند. فرهنگ مردم از مديران و کارمندان دستگاهي اداري بسيار بالاتر است. مقاومت‌ها خيلي زياد است و در بودجه هم مشکل داريم. دليل مقاومت بخش دولتي چيست؟ با وجود اينکه فناوري اطلاعات مي‌تواند انجام کارها را به مراتب آسان‌تر کند. آيا از شفاف‌سازي مي‌ترسند؟ چند دليل دارد. در کشور ما عادت نداريم راجع به تيم برنده و قهرمان حرف بزنيم. راجع به قهرمان‌ها حرف مي‌زنيم. فکر مي‌‌کنند اگر e-commerce رشد کرد فلان شخص قهرمان شد، اگر آي‌تي رشد کرد وزير آي‌سي‌تي قهرمان شد. فکر نمي‌کنند که قهرمان شدن متعلق به يک تيم است. اين فرهنگ هنوز در ما جا نيفتاده است. به لحاظ ذهني قبول دارند که بايد بالاخره به سمت آي‌تي رفت اما مي‌گويند مسأله ما نيست، مشکل شخص ديگري است و اين کمترين مقاومت است. در حاليکه آي‌تي يک موضوع فرابخشي است. در مقابل تغيير ذاتا مقاويم. نکته بعدي شفافيت است. ما در کارهايمان ممکن است خيلي ضعف داشته باشيم و خودمان مي‌دانيم که کارهايمان را به خوبي انجام نمي‌دهيم و اگر آي‌تي بيايد مجبوريم به خط شويم. آي‌تي همه را شفاف مي‌کند و همه را مجبور مي‌کند بهره‌مند کار کنند و اگر نکردند پاسخگو باشند. بهترين مثال‌اش پروژه ستاد است. به شما رسما اعلام مي‌کنم که با مقاومت شديدي در اين سامانه رو به رو شديم. چرا؟ سامانه ستاد الان در خريدهاي جزئي و متوسط آماده است. ۸۰۰ نفر صاحب‌حساب و انباردار و کارپرداز را آموزش داديم. ۳۹ ارگان در تهران آموزش ديده‌اند که ۱۲تايشان وزارتخانه رسمي هستند،‌ همه آموزش ديده‌اند اما علي‌رغم اينکه دولت و ذي‌حسابي ابلاغ کرده هنگام خريد از ۱۰ خريد فقط يکي را در سامانه انجام مي‌دهند. مگر الزام قانوني براي انجام اين کار ندارند؟ دارند. يعني به راحتي قانون را کنار مي‌گذارند؟ بله و از هر ده تا يکي را با ستاد مي‌خرند تا بگويند ما مقاومت نمي‌کنيم. کدام ارگان بايد با اين‌ها برخورد کند؟ ديوان محاسبات و سازمان بازرسي کل کشور. خريد از ستاد ابلاغيه دولت است. چرا با آنها برخورد نمي‌شود؟ برويد از آنها سوال کنيد که اين ضابطه است و براي اجراي اين ضابطه چه کاري انجام داده‌اند. آيا وزارت صنعت، معدن و تجارت طي ۶ ماه گذشته فقط ۱۰۰ ميليون تومان خريد جزئي و متوسط کرده است. بدون ترديد اين عدد را ضرب ‌در ۱۰ کنيد. اما کار کردن با اين سامانه خيلي برايشان راحت‌تر است... بسيار راحت‌تر است. هزينه‌هايشان را پايين مي‌آورد. قانون را اعمال مي‌کند. موجب صرفه‌جويي مي‌شود و ... اما اين کار را نمي‌کنند. مشکل‌تان که با خزانه‌داري حل شده است؟ بله. مکل قانوني ما حل شده و خزانه‌داري هم به تمام صاحب‌حساب‌ها ابلاغ کرده که کنترل کنند. اما چرا ذي‌حساب‌ها کنترل نمي‌کنند. اگر موافق باشيد به بحث فروشگاه‌هاي اينترنتي برگرديم. در خصوص اين فروشگاه‌ها گفتيد که ۶۰ فروشگاه در حال حاضر نماد اعتماد دارند و ۴۰۰ فروشگاه ديگر هم مي‌خواهند نماد موقت بگيرند... ۱۷۰۰ فروشگاه درخواست داده‌اند و ۱۵۰ نماد اعتماد موقت داديم. برنامه‌مان اين است که تا آخر شهريور ۴۰۰ فروشگاه نماد بگيرند. مي‌دانيد از طرف اتحاديه فناوران رايانه براي چه تعداد فروشگاه پروانه کسب صادر شده است؟ در آخرين جلسه‌اي که با آنها داشتيم اعلام شد ۲۵ جواز کسب صادر شده است. موضوع اتحادیه به کجا رسیده است؟ يک‌بار گفته شد اتحاديه کشوري براي فروشگاه‌هاي اينترنتي ايجاد مي‌شود، يک‌بار هم مي‌گويند نيازي به تأسيس اتحاديه جداگانه نيست و فروشگاه‌ها مي‌توانند از اتحاديه‌هاي مرتبط با هر صنفي که در آن فعال‌اند پروانه کسب‌شان را بگيرند. این نظرها وجود دارد اما واقعیت این است که اتحادیه کشوری وجود خواهد داشت اما برای تاسیس اتحادیه کشوری یک روال مشخص وجود دارد. تعدادی باید عضو اتحادیه‌های فعال شوند و پس از اینکه تعداد آنها به حد نصاب رسید درخواست تشکیل یک اتحادیه مستقل بدهند. طبق قانون اصناف به ۱۰۰ عضو که برسند می‌توانند درخواست کنند اما هنوز اعضا به ۱۰۰ نرسيده‌اند و فروشگاه‌های فعلی آنقدر انگیزه نداشتند که عضو اتحادیه شوند. ظاهرا متوجه نشده‌اند که این اتحادیه چقدر می‌تواند به آنها کمک کند و فکر می‌کنند دست‌و‌پاگیر است. این فروشگاه‌ها فعلا ساماندهی نشده‌اند و به کسی پاسخگو نیستند؛ کار خود را انجام می‌دهند اما این سطح کار واقعا پایین است و گردش مالی جزئی دارند. متوجه این نیستند که وقتی رسمیت پیدا کنند چقدر این گردش بالا می‌رود اما فعلا می‌گویند آن اتحادیه نسیه است و کاری که الان می‌کنیم نقد است. فکر می‌کنند این مساله که مدارک خود را ارائه دهند، زیر نظر نظام مالیاتی باشند و حق عضویت پرداخت کنند هزینه دارد اما متوجه سطح مالی نیستند که این رسمیت درآمد فوق‌العاده بالاتری دارد. ما هم از این طرف به سمت اجبار می‌رویم، به زودی سایت‌ها را فیلتر خواهیم کرد و بانک‌ها و پست به افرادی که عضو اتحادیه نیستند سرویس نخواهند داد. باید متوجه باشند که این موضوع گریز ناپذیر است و اگر احساس کنیم روند مراجعه به اتحادیه‌ مطلوب نیست اقدامات محدودیت‌زا انجام می‌دهیم. یعنی درگاه‌های پرداخت بانکی را حذف می‌کنید؟ درگاه‌های اینترنتی، پستی، بانکی و E-Payment را از آنها خواهیم گرفت. نامه‌های این اقدامات ارسال شده و از ۱۸ بانک خواسته‌ایم برای این موضوع آماده باشند تا از زمان مشخص به افرادی که اعلام می‌‌کنیم سرویس داده نشود. پست و شبکه بانکی با این حرکت موافق هستند؟وقتی اعلام دولتی باشد که نمی‌توانند مخالفت کنند اما آنها خودشان با این اقدام موافقند. آنها هم می‌خواهند که یک نهادی این فروشگاه‌ها را تایید کند. شرکت پست خود برای این قضیه داوطلب بود زیرا از پست خیلی انتقاد شد که کالاهای مبادله شده نامناسب هستند. پست هم اعلام کرد من متولی نیستم و درست هم می‌گفت، به سراغ ما به عنوان متولی آمد. پست به آنها اعلام کرد اگر مورد تایید نباشند سرویس نخواهند گرفت و به همین دلیل طي یک ماه ۱۷۰۰ مراجعه‌کننده داشتیم. بنابراین اقدامات محدودیت‌زا آنها را به سمت دریافت مجوز متمایل خواهد کرد. فیلترینگ چطور؟ فیلتر کردن سایت‌ها موضوع خوبی نیست و آن را رویکرد مثبتی نمی‌دانیم. با وجود اهداف مثبت، در کشور ما هم یک بار منفی پیدا کرده است. اما محدودیت‌زایی اینطور نیست. دولت به عنوان متولی امور می‌گوید اگر می‌خواهید سرویس بگیرید باید نماد اعتماد بگیرید تا حداقل مردم بدانند از چه کسی و از کجا خرید می‌کنند. برای نماد اعتماد هم باید SSL بگیرید و امنیت برقرار باشد مردم بفهمند که اگر امروز از شما خرید کردند فردا مورد تهدید نیستند و هک، Surfing و fishing صورت نمی‌گیرد. این موارد حداقل‌هایی است که در دنیا به آن توجه می‌شود. ما ۸ هزار فروشگاه اینترنتی داریم که با پست قرارداد دارند. غیر از این ۱۷۰۰ موردی که شما گفتید پست هنوز با بقیه همکاری می‌کند؟ پست این هشدار را داده است که از یک زمانی این سرویس‌ها قطع خواهد شد و بدنبال آن هم یک موج از درخواست‌ها به سمت ما آمد. نمی‌خواهیم این سرویس‌ها قطع شود به هرحال آنها در این کشور از این طريق کسب و کار می‌کنند و زندگی آنها از این راه تامین می‌شود. اصلا مایل نیستیم که این خدمات قطع شود. اما ما هم ظرفیت محدودی داریم و حساب کردیم در ماه می‌توانیم ۲۰۰ نماد بدهیم که در یک سال ۲۴۰۰ عدد می‌شود. بنابراین برای حل این مشکل به آنها نماد اعتماد موقت دادیم تا در یک زمان ۳ ماهه مدارک خود را کامل کنند. برای همراهی با این فروشگاه‌ها نماد اطمینان موقت به آنها دادیم تا کسب‌وکار آنها خدشه‌دار نشود. وظیفه ما توسعه این کسب و کار است اما توسعه سامان‌یافته و مدیریت شده پس اصلا داوطلب برای ایجاد محدودیت نیستیم. وضعیت فعلی اصلا مناسب نیست. در بررسي‌هايمان مشخص شد که حتي سایت‌های بسیار معروف و معتبر اصلا وضعیت خوبی ندارند. از نظر امنیتی؟ امنیتی، مدیریتی، حفظ اطلاعات خصوصی افراد و بسیاری موارد دیگر که ضعف‌های عمده‌ای داشتند. پس نماد اعتماد این سطح امنیتی را بالا می‌برد؟بله اما هیچ وقت نمی‌گوییم آن را کامل می‌کند. ما ۵ستاره داریم و فعلا تا سطح ۲ ستاره آن را می‌دهیم. کیفیت کالا چطور؟ آن هم بررسی می‌شود؟ در سطح پنجم کیفیت کالا است. در دنیا یک سری شرکت‌های ارزیابی کیفیت وجود دارد و هر کسي که ستاره پنجم را می‌خواهد به سراغ این شرکت‌ها می‌رود. آنها کیفیت را ارزیابی و تایید می‌کنند. به صورت دوره‌ای هم این کیفیت بررسی می‌شود اما در ایران هنوز این سطح را نداریم و دو ستاره هستیم. ستاره پنجم به این معنی است که کیفیت گفته شده در سایت همان کیفیتی است که در انبار وجود دارد. يکي از مسائل فروشگاه‌هاي اينترنتي به موضوع اصلاحيه‌اي برمي‌گردد که مرکز اصناف روي آئين‌نامه فعاليت اين فروشگاه‌ها انجام داده و طبق آن فعاليت فروشگاه‌هاي اينترنتي در اماکن مسکوني را ممنوع اعلام کرده است. اين در حالي است که بنابر آمار غيررسمي نزديک به ۷۰ درصد فروشگاه‌هاي اينترنتي در خانه‌ها مشغول فعاليت‌اند و پيش از اين فعاليت در اماکن تجاري جزء شروط کاري آنها نبوده است. بله، اما این محدودیت را به رسمیت نمی‌شناسیم و آیین‌نامه‌‌ای که وزیر امضا کرده است به قوت خود باقی است. در آن آیین‌نامه الزام پروانه کسب قید نشده البته اگر باشد که چه بهتر، اما اگر پروانه کسب و محل فیزیکی مستقل نداشته باشند از نظر ما هیچ مشکلی وجود ندارد. این مساله قانونی است و با آنها جلسه گذاشتیم که طبق قانون نظام صنفی کشور، فعال صنفی می‌تواند پروانه داشته باشد و بدون یک فضای مستقل نماد اطمینان بگیرند. معرفی یک محل فیزیکی به عنوان محل اداری یا تجاری برای فروشگاه اینترنتی ضرورتی ندارد. پس تاکید می‌کنید مشکلی وجود ندارد؟ خیر، ما نماد اطمینان می‌دهیم و آنها هم بر همین اساس خدمات لازم را از پست و بانک دریافت می‌کنند. این فقط بر ای نماد نیست حتی برای دریافت پروانه رسمی کسب که قوانین صنفی از آن حمایت می‌کند هم اجباری وجود ندارد. با آقای میرمهدی،‌ رئيس اتحادیه فناوران صحبت کردیم و به ایشان هم گفتیم برای دریافت پروانه نیازی به این موضوع نیست. اما برخی از فروشگاه‌های بزرگ که قدمت بیشتری هم دارند با این موضوع موافق نیستند و می‌گویند که در اماکن مسکونی میزان تخلف بیشتر است و بهتر است فروشگاه‌ها در اماکن تجاری فعالیت کنند.بله برخی خودشان بر اساس موقعیت فیزیکی پروانه کسب دارند و بعد هم به سمت سایت رفته‌اند. ببینید قرار است هزینه تجارت را کاهش دهیم، موانع کسب را برداریم و تجارت الکترونیکي را گسترش دهیم. دنبال سنگ‌انداختن نیستیم و نظر ما با حداقل‌ها تامین می‌شود اما این دوستان روی حداکثرها نظر دارند. می‌گوییم فرد مدارک و شماره ملی خود را بدهد، سوء پیشینه بگیرد و متعهد شود. این حداقل‌های ممکن است و قانون هم چنین الزامی ندارد. ]]> کلیات Thu, 13 Sep 2012 06:30:08 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/interview/3057/it-یک-شغل-سودآور اینترنت ملی نمی‌شود http://www.aftana.ir/fa/doc/interview/4366/اینترنت-ملی-نمی-شود مهدی اخوان بهابادی را بسیاری به عنوان یکی از نخبگان کشور که رتبه یک کنکور را از آن خود کرده بود می‌شناسند که طی سال‌های اخیر پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری طی کرده است. به گزارش افتانا(پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، اخوان از آذرماه ۱۳۸۸ فعالیت‌های اجرایی خود را به عنوان معاون آموزش، پژوهش و امور بین‌الملل وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات آغاز کرد و دی ماه همان سال به سرپرستی بزرگ‌ترین مرکز تحقیقاتی کشور (مرکز تحقیقات مخابرات ایران) و سپس در اردیبهشت‌ماه ۸۹ به سمت قائم‌ مقامی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در فناوری و امور بین‌الملل منصوب شد. اما پیشرفت‌های او به همین جا محدود نشده و او سال گذشته در قالب حکمی که از سوی مقام معظم رهبری به عنوان یکی از اعضای شورای عالی فضای مجازی شناخته شد. اکنون مدتی است اخوان به عنوان دبیر این شورا و رییس مرکز ملی فضای مجازی مشغول فعالیت است. پس از انتصاب او به این سمت چندین بار برای مصاحبه با دبیرخانه شورا تماس گرفتیم و درنهایت قرار بر این شد که در تاریخ ۲۲ آذرماه بازدیدی از ایسنا داشته باشد. مشروح صحبت‌های او را در این گزارش می‌خوانید. خدمات باند پهن شاه‌کلید فعالیت شورای عالی مجازی آقای بهابادی طی مدتی که از عمر شورا می‌گذرد شاید دستاورد‌های این شورا برای مردم و حتی جامعه مطبوعاتی هنوز ملموس نباشد. از اولین نشست خبری تا افتتاحیه‌ی الکامپ که خبر رونمایی از شبکه‌ی چند رسانه‌یی را اعلام کردید، شاید کمتر خبری از این شورا و فعالیت‌های آن منتشر شده باشد. فکر نمی‌کنید زمان آن رسیده که کمی بیشتر درباره‌ی فعالیت‌های شورا توضیح داده و در کل بگویید در زمینه‌های مختلف و از جمله مبحث مهمی چون دفاع سایبری شورای عالی فضای مجازی چه اقداماتی در دست انجام دارد؟ پیش از انجام هر عملی لازم بود شورای عالی فضای مجازی ابتدا حرکتی در راستای ایجاد ساختار و سازو‌کار قانونی داشته باشد. به عبارت دیگر این شورا باید حتما مقدماتی آماده می‌کرد تا براساس آن‌ها بتواند حرکت کند و در این مدت عمده وقت شورا صرف این موضوع شد و درنهایت خروجی کار به ایجاد ساختار مرکز ملی فضای مجازی و سه کمیسیون عالی تنظیم مقررات، امنیت و تولید محتوای فضای مجازی منجر شد که البته درباره این کمیسیون‌ها لازم بود مواردی مانند ترکیب، شرح وظیفه و حد و حدود و آیین‌نامه‌هایی اداری، استخدامی، نحوه تعامل با مجلس، نیروهای مسلح و سایر قوا نیز تدوین و مشخص شود. در واقع شاید بتوان گفت این موارد اولین خروجی‌های ما بوده که ما را در گذر از حالت بالقوه به بالفعل کمک می‌کند. اما پس از تدوین این ساختارها بحث شروع به کار خدمات باند پهن در داخل کشور به عنوان شاه‌کلید ما خواهد بود و این که در داخل کشور خدمات حوزه‌ فن‌آوری اطلاعات را به صورت تصویری، صوتی، متنی در اختیار کاربران قرار دهیم، مقدمه هر تحولی در زمینه فناوری اطلاعات خواهد بود که در این زمینه صدا‌وسیما، وزارتخانه‌های ارشاد، ارتباطات، دستگاه‌های امنیتی و ... هر یک نظراتی داشته‌اند و این مورد موضوعی بوده که اگرچه طی چندین سال در کشور قفل بود اما شورای عالی فضای مجازی در دی‌ماه امسال اولین پروانه برای فعالیت رسمی در این بخش را واگذار خواهد کرد. این‌بار قرار است از طریق مزایده این پروانه واگذار شود؟ ان‌شاء‌الله. انحصار صوت و تصویر در دستان صداوسیما؟ اما یکی از بحث‌های دیگری که در عرصه فضای مجازی کشور مطرح است، بحث فناوری‌های نوین و برخی کمبودهای قانونی مرتبط با آنهاست. به عنوان مثال اکنون مراکز مختلف و به تازگی اپراتور سوم ارتباطات در زمینه انتشار صوت و تصویر به این بهانه که انتشار این موارد در انحصار صدا و سیماست از این کار بازماند. شورا در این زمینه چه برنامه‌ای دارد؟ در ارتباط با اپراتور سوم در پروانه رایتل این موضوعات به‌طور دقیق مشخص شده است که به عنوان مثال چه نوع تصاویر و چه نوع فیلم‌هایی از چه طریق و با چه مجوزی می توانند در این بخش پخش شوند. اما در کل در زمینه تصویر در حال حاضر تفکیکی که صورت گرفته در دو سرویس خاص بوده است. در این میان یکی از این سرویس‌ها شبیه شبکه فیلم‌های خانگی فعلی اقدام می‌کند و نوعی بانک فیلم محسوب می‌شود که کاربر می‌تواند انتخاب کند چه فیلمی را در قالب آن ببیند. بخش دیگر بخشی است که اصطلاحا دارای کنداکتور است و به آن در اصطلاح شبکه رادیو تلویزیونی اطلاق می‌شود. به عنوان مثال شما می‌دانید ساعت ۲۱ اخبار پخش می‌شود یا در یک ساعت خاص یک سریال پخش می‌شود و یک برنامه‌ی زمانی دارد و از بانک فیلم متفاوت است. متولی این دو بخش هم در کشور متفاوت است و در حالی که مجوز فیلمهای شبکه نمایش خانگی را وزارت ارشاد صادر می‌کند، در زمینه پخش شبکه‌های رادیو تلویزیونی سازمان صدا‌وسیما است که تصمیم می‌گیرد. در این میان گاه برداشت‌های اشتباهی در ارتباط با حیطه انحصار صدا‌وسیما و این که این انحصار به چه شکل می‌تواند باشد ایجاد می‌شود و درنهایت نظر نهایی را شورای نگهبان اعلام خواهد کرد که در این زمینه نظر خود را هم گفته است. فعلا گویا صحبت بر این است که انحصار در دست صدا‌و‌سیما باشد و لاغیر... خیر. این‌گونه نیست و شخص رییس سازمان صدا‌وسیما تا جایی که من در جریان هستم، چنین دیدگاهی ندارد و معتقد نیست هر نوع صوت و تصویری در انحصار صدا‌وسیماست، بلکه بر این باور هستند که باید شبکه‌های رادیو و تلویزیونی در اختیار صدا‌وسیما باشد که این هم حرف درستی است و ما هم قبول داریم اما فراتر از آن قابل تعریف است. کاهش سایت‌های فیلتر شده در کشور اما یکی از بحث‌های مهم دیگری که در این عرصه وجود دارد بحث فیلترینگ یا پالایش سایت‌هاست. از ابتدا اعلام کرده بودید که شورا به‌طور مستقیم وارد بحث فیلترینگ نخواهد شد. در حال حاضر گاهی گفته می‌شود ۹۵ درصد فیلترینگ به دلیل درخواست مردم است، اما از سوی دیگر کاربران گلایه‌های متعددی نسبت به حجم بالای سایت‌های فیلتر‌شده دارند و از سوی دیگر این مساله بازار خوبی برای انواع فیلتر‌شکن‌ها و از جمله vpn ایجاد کرده است. آیا شورا در این زمینه تصمیم جدیدی ندارد؟ درباره‌ی بحث فیلترینگ از ابتدا هم گفته‌ایم که یکی از تکالیف شورای عالی فضای مجازی با توجه به این‌که قرار است در این حوزه قانون‌گذاری انجام دهد همین موضوع است، اما به هر حال در اجرا ورود نخواهیم کرد، چرا که کمیته تعیین مصادیق جرائم رایانه‌یی وجود دارد و آن‌ها در حال فعالیت هستند، اما در زمینه‌ی سیاست‌گذاری در این بخش حتما شورای عالی ورود پیدا خواهد کرد و اخیرا نیز جلسه‌ای در این زمینه داشتیم. جلسات ما معمولا ساعت ۶ برگزار می‌شود که امروز هم جلسه‌ای برگزار شد و یکی از موضوعات مطرح شده در آن همان بحث فیلترینگ بود و کار گروهی برای این موضوع تشکیل شد. این کارگروه برای سیاست‌گذاری و تدوین سیاست‌هایی که در ارتباط با پالایش سایت‌ها وجود دارد، قرار است وارد مرحله بررسی شود و طی هفته‌های آتی پیشنهادات خود را ارائه کند چرا که در حال حاضر انتقاداتی در زمینه نحوه‌ی فیلترینگ وجود دارد که قرار بر آن شده است که این کارگروه به‌طور تخصصی بر روی این موضوع کار کند و پیشنهادات خود را ارائه کند. اکنون ما خیل عظیمی از کاربران فضای مجازی را داریم که می‌خواهند استفاده عادی خود را داشته باشند، اما بعضا به دلیل اشتباهاتی که در زمینه‌ی اجرای پالایش صورت گرفته با مشکلات متعدد مواجه می‌شوند. در این میان ما باید تدبیری بیندیشیم که در عین این‌که فضا برای استفاده کاربر سالم باشد. نقش مقامات بالا در موضوع اینترنت آقای بهابادی می‌شود صراحتا درباره سرعت اینترنت سخن بگویید؟ گفته می‌شود در زمینه‌ پهنای باند همواره محدودیت‌هایی از سوی سطوح عالی کشور و یا به عبارتی "مقامات بالا" وجود دارد. آیا شورای عالی فضای مجازی که با عالی‌ترین مقامات کشور جلسه دارد، در این رابطه صحبتی نکرده است؟ یک بار از قول من این موضوع را بنویسید تا موضوع تمام شود. خود من نیز چندی پیش در مصاحبه‌ای که به نقل از یکی از مسوولان کشور منتشر شده بود، دیدم که گفته شده بود ما متولی سرعت اینترنت نیستیم و فرد دیگری به ما گفته که سرعت اینترنت را کاهش دهیم اما این موضوع کذب محض است. سرعت خدمات برروی شبکه تا این لحظه توسط وزارت ارتباطات تعیین می‌شده است البته پیش از این اعلام شده بود که دسترسی به ترافیک بین‌المللی باید حد و مرز مشخصی داشته باشد که این محدودیت هم در همه کشور‌ها بدون اعلام لحاظ می‌شود و دلیل آن هم ریشه در مسائل اقتصادی دارد چرا که منطقی نیست که ما تمام نیاز کاربرانمان را با ترافیک بین‌المللی جواب دهیم. به عنوان مثال اگر قرار است مطلبی که توسط یک شرکت کانادایی میزبانی می‌شود را صد هزار کاربر ببینند، اگر یک نفر آن را ببیند دلیلی ندارد سایر کاربران هم از ترافیک بین‌الملل استفاده کنند. یکبار این اطلاعات را می‌آورید داخل کشور و بقیه درخواست‌ها را با ترافیک داخلی پاسخ می‌دهید که در اصطلاح علمی به چنین شبکه‌ای CDN گفته می‌شود و اکنون اصل اینترنت دنیا بر ‌روی CDN می چرخد و همه کشورها اطلاعات را گرفته و در مراکز داخلی نگهداری و باز پخش می‌کنند. اما باید توجه داشت که داخل کشور هیچ محدودیتی در زمینه سرعت و پهنای باند اینترنت وجود نداشته و ندارد اما ممکن است دستگاه‌ها وظایف خود را انجام نداده و به جای تامین اطلاعات در داخل کشور ترجیح داده باشند، بدون این‌که سرمایه‌گذاری خاصی صورت دهند از ترافیک بین‌الملل استفاده کنند که این موضوع مشکلاتی در کشور ایجاد کرده است. به هر حال از دید ما محدودیتی برای عرضه‌ی پهنای باند داخلی وجود نداشته و پیش از این هم مسوولان وزارت ارتباطات می‌توانستند با بهره‌گیری از سرویس‌های داخلی فضا را توسعه دهند، اما متاسفانه این فضا توسعه‌ی کافی پیدا نکرد. پس خود شما هم قبول دارید که در این فضا توسعه کافی صورت نگرفته است؟ بله، قطعا توسعه کافی صورت نگرفته و ما در فضای فن‌آوری اطلاعات به طور قطع وضعیت مناسبی نداریم. شاید برخی این گونه توجیه کنند که از بالا گفته شده که نگذاریم مردم با سرعت بالا به پهنای باند کافی دسترسی داشته باشند، اما آیا از بالا گفته شده که مردم حتی از امکان مداوای الکترونیکی خود و امکانات بهداشتی الکترونیک و پزشک از راه دور بی‌بهره باشند؟ آیا از بالا گفته شده است از چنین سرویسی استفاده نشود؟ این سرویس ممکن است پهنای باند بالایی هم نیاز داشته باشد اما آیا کسی گفته این کار را نکنید؟... تغییر نام شبکه ملی اطلاعات با این حساب طبق گفته‌ی شما می توان این طور استنباط کرد که با راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات، بخش مهمی از مشکلات برطرف خواهد شد؟ به‌طور قطع ما اسم این شبکه را شبکه‌ی ملی اطلاعات نخواهیم گذاشت، چرا که شبکه ملی اطلاعات تکلیفی است که با تفاهم مجلس به برنامه آمده و بر دوش وزارت ارتباطات قرار گرفته است. حال اگر این موضوع به معنای آن باشد که دولت می‌خواهد شبکه ملی ایجاد کند ما مخالف هستیم، اما اگر منظور این است که همان بخش خصوصی توسعه پیدا کند و ظرفیت‌های خود را گسترش دهد، منظور ما هم همین است. زمانی گفته بودید یک‌بار برای همیشه اعلام خواهیم کرد این شبکه چه زمانی افتتاح خواهد شد. این زمان مشخص چه تاریخی خواهد بود؟ این برداشت که شبکه‌ی ملی اطلاعات که شبکه‌ای به صورت یکپارچه است در یک روز خاص راه‌اندازی شده و مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد، اصلا وجود ندارد و اگر این‌گونه بود تا به حال بار‌ها و بارها این شبکه افتتاح شده بود، اما اگر منظور اجرایی شدن سرویس‌ها و خدمات با افزایش پهنای باند داخلی باشد، باید بگویم در بخش خدمات تصویری ما مجوزهای لازم را دی‌ماه صادر خواهیم کرد و شرکتی هم که این پروانه را بگیرد، ظرف مهلتی منطقی آن را اجرا خواهد کرد. اما با وجود تمام این موارد به نظر می‌رسد با توجه به سرعتی که در زمینه‌ی نرم‌افزار و سخت‌افزار ایجاد شده، سیاست‌گذاران و متولیان اینترنت از این تحولات جا مانده‌اند... به دلیل این موضوع ما نباید گله کنیم. به عنوان مثال اپراتور‌های مخابراتی مختلفی در حال حاضر در کشور در حال فعالیت هستند. نیازی نیست ما به آن‌ها اعلام کنیم باید برای ما یک شبکه ملی اطلاعات ایجاد کنید. آن‌ها خودشان اگر ببینند در سیستم کلان کشور صدور مجوز دسترسی به خدمات باند وسیع فراهم است، خودشان فکر می‌کنند و براساس منافع اقتصادی خود انواع و اقسام سرویس‌ها را جایگزین می‌کنند آن هم بدون این‌که حاکمیت دخالتی داشته باشد. حاکمیت باید رابطه‌ای که با فعالان بخش هماهنگ می‌کند، حداکثر در حد سیاست‌گذاری کلان و یا صدور مجوز‌ها باشد یا نظارت. اما گاه این اعمال نظرهای حاکمیتی جلوی کار را می‌گیرد. به عنوان مثال در زمینه اپراتور سوم ارتباطی ... این‌گونه نیست. من این را به شما اطمینان می‌دهم. یعنی آن‌ها خودشان برای خود مشکل تراشی کرده‌اند؟ توسعه رایتل در مهلت مقرر صورت نگرفت و به همین دلیل این اپراتور برای افزایش دوره‌ی انحصار درخواست‌های متعددی به سازمان تنظیم مقررات ارتباطات ارائه کرد و درنهایت هم این سازمان این درخواست‌ها را پذیرفت و مهلت آن را افزایش داد. به هرحال در مباحث اقتصادی شرکت‌ها با یکدیگر رقیب هستند و قطعا این چند اپراتور نهایت سعی خود را خواهند کرد که هر کدام برترین باشند چراکه وقتی شرکتی در این عرصه پا می‌گذارد باید قدرت رقابت داشته باشد. ما در حال حاضر در کل پروژه‌هایی که وجود دارند سعی داریم از فعالان این بخش‌ها عکس‌العمل‌ها را دریابیم که احساس می‌کنند در چه مواردی حاکمیتی به عنوان مانع پیشبرد اهداف آن‌ها به شمار می‌رود. این موارد را بررسی کرده و تلاش می‌کنیم این موانع یکی پس از دیگری برطرف شوند و بر این باوریم با برداشتن این موانع آب رودخانه خود حرکت خواهد کرد و نیازی نیست در آن آبی ریخته شود. البته براین باوریم که باید مسیر این رودخانه را حاکمیت تعیین کند که مسیر رودخانه به سمت بیابان نرود یا شهری را نابود نکند. در کل نیز هر حاکمیت دو نقش عمده دارد که یکی از آن‌ها به تعیین مسیر کلی و ایجاد قوانین و صدور مجوز و دیگری به برداشتن موانع از پیش پای فعالان عرصه برمی‌گردد و اگر این دو مورد انجام شود، مابقی حرکت را خودبخش خصوصی انجام خواهد داد. چقدر امیدوار باشیم که به این زودی‌ها به این نقطه برسیم... بسیار بسیار امیدوار باشید چرا که نشانه‌هایی وجود دارد که ازاین پس با صدور انواع و اقسام مجوز‌ها روند بهتری خواهیم داشت و ما در مرکز ملی فضای مجازی صدور انواع مجوز‌ها را یکی از کارهای اصلی خود قرار داده‌ایم تا با ارائه‌ی آنها سد‌ها و موانع برداشته شود. ایمیل و موتور جستجوی بومی نه ملی درباره زیرساخت‌های شبکه‌ای که ممکن است ملی نامیده یا نامیده نشود هم برنامه‌ای دارید؟ به هرحال کار به کجا خواهد کشید و آیا شورا به پروژه‌هایی مانند فخر و فجر یا سایت‌های جست‌وجوگر یا ای‌میل‌های فارسی ‌که سال‌هاست درباره‌ی آن‌ها صحبت می‌شود ورود خواهد کرد؟ به شخصه به راه‌اندازی ای‌میل‌ یا جست‌وجوگر ملی اعتقادی ندارم شما اگر در دنیا یک نمونه ای‌میل یا جست‌وجوگر ملی پیدا کردید به ما بگویید تا ما دومین آن‌ها باشیم. در زمینه‌ی اینترنت هم که کلا خود واژه اینترنت ملی اشتباه است. ما حرف‌هایی مانند آنچه درباره اینترنت ملی مطرح می‌شود و حرف‌های غیرکارشناسی و غیرتخصصی را خیلی جدی فرض نمی‌کنیم. کشور‌های غربی که خودشان اینترنت را ابداع کرده‌اند، همانچه مدنظر ماست را سال‌ها قبل انجام داده‌اند و شبکه‌های داخلی خود را تقویت کرده‌اند و شما اگر بخواهید به اطلاعات داخل آن‌ها دسترسی پیدا کنید با سرعت بسیار‌بسیار بالا مواجه خواهید شد و اگر بخواهید همان اطلاعات را نسبت به کشور دیگری داشته باشید با سرعت کمتری مواجه خواهید شد که البته این موضوع را کاربران به هیچ عنوان حس نمی‌کنند، چرا که موضوع یک موضوع تکنیکی است و اصلا لازم هم نبوده این موضوع به سطح جامعه کشیده شود. این را ما اصلا افتخار بالایی نمی‌دانستیم که گفته شود می‌خواهیم اینترنت ملی ایجاد کنیم چرا که این حرف اشتباه است. پس شورا به اینترنت ملی اعتقاد ندارد؟ خیر و قرار هم نیست چنین شبکه‌ای ایجاد کنیم و من حداقل از جایگاه دبیر شورای عالی می‌گویم که هیچ‌گونه تصمیمی برای ایجاد اینترنت ملی نداریم. آنچه ایجاد می‌شود همان اینترنت است اما تاکنون اینترنت در داخل کشور توسعه پیدا نکرده و کار زیرساختی قوی‌ روی آن صورت نگرفته که ما می‌خواهیم این کار زیرساختی را انجام دهیم. شما زمانی که یک خودرو را هم می‌خواهید به داخل کشور بیاورید، برای تعمیرگاه‌های آن نیاز به آموزش دارید. اینترنت هم همین‌طور است. تاکنون اینترنت مانند یک لوله آب وارد کشور شده و کل هنری که به خرج دادیم این است که گفته‌ایم همین لوله آبی که می‌آید تبدیل به لوله‌های کوچک‌تر کنیم. در این میان هیچ کس نگفته با بخشی از این آب بریم یک استخر یا حوضچه ایجاد کنیم تا آب ذخیره شود یا بگوید مثلا اگر زمانی این آب قطع شد چه اتفاقی خواهد افتاد؟ این همان اینترنت است. گاهی وقتی با شرکت‌های خارجی دیگر مذاکره می‌کردیم می‌گفتند این سرویس و خدماتی که شما برروی آن کار می‌کنید، چیزی است که شرکت‌های ما چندین سال است آنها را ارائه می‌کنند. لذا من معتقد به خدمات ملی نیستم و بر این باورم که خدمات باید بومی باشد، حتی به واژه بومی هم به این معنا که حتما نفر ایرانی از صفر تا ۱۰۰ آن برنامه را نوشته باشد، اعتقاد ندارم چرا که در دنیا زمان چنین طرح‌هایی گذشته و قرار نیست ما چرخ را از اول اختراع کنیم. علم دنیا تا کنون تا جایی پیشرفت کرده و ما باید از آنجا به بعدش را ارتقاء دهیم، اشکال ندارد اگر مثلا در زمینه جست‌وجوگر شرکت خارجی بیاید و داخل کشور بگوید با ضوابط شما می‌توانیم بیاییم و سرویس ارائه کنیم. اما روند کار نباید مانند حال باشد که یک شرکت فعال باشد و نه حاکمیت و نه مردم حتی یک ریال از درآمدهای آن نفع نبرند. طبق یکی از گزارش‌هایی که به من ارائه شد، یکی از این شرکت‌ها سال گذشته در داخل کشور ۴۰۰ میلیارد تومان درآمد کسب کرده و هیچ مالیاتی هم پرداخت نکرده است. آن وقت یک بقال یا یک کارمند که ۵۰۰ یا یک میلیون تومان درآمد دارند، می‌گوییم باید مالیات و عوارض بدهند. این موارد باید ساماندهی شود. کشور‌های دیگر هم این کار را کرده‌اند و به راحتی هم در دنیا مقبول افتاده و مردم در دنیا چنین چیزی را می‌پذیرند. بالاخره وقتی یک شرکت می‌خواهد فعالیت کند، باید به قوانین آن کشور و حاکمیت آن احترام بگذارد. مروری بر دلایل قطع جی میل اما تاکیداتی که طی این سال‌ها به طور دائم صورت گرفته و کاربران را به استفاده از خدماتی مانند ای‌میل‌های ایرانی دعوت کرده، نگرانی‌هایی به وجود آورد که ممکن است افراد تحت کنترل قرار گیرند و یا دسترسی آن‌ها به خدمات خارجی محدود شود... امیدواریم این روند اصلاح شود. شاید این موضوع به دلیل کج‌سلیقگی‌هایی باشد که اتفاق افتاده، اما شما فکر می‌کنید اعضای شورای عالی فضای مجازی که هستند؟ آنها هم بخشی از همین مردم هستند. ما در این شورا چند عضو استاد دانشگاه داریم و با این فضا به‌طور روزمره کار می‌کنیم. بنابراین این‌گونه نیست که از مشکلات بی‌خبر باشیم. در این میان دغدغه‌ی مردم هم دغدغه‌ی ماست. نقش مسوولان بالا در قطع جی‌میل و فیلترینگ زمانی که بدون اطلاع قبلی جی‌میل در داخل کشور قطع می‌شود به همان اندازه که مردم عصبانی می‌شوند ما هم عصبانی می‌شویم و وقتی پیگیری می‌کنیم با همان جمله همیشگی مواجه می‌شویم و همین مسوولان می‌گویند از بالا گفته‌اند. میرویم با بالا صحبت می‌کنیم می‌گویند ما کی گفتیم؟ ما گفتیم فیلمی که توهین به حضرت رسول (ص) کرده صحیح نیست بگذارید داخل کشور پخش شود. این چه ربطی به ای‌میل دارد؟ بعد می‌پرسیم چرا ای‌میل را قطع کردید توجیهاتی می‌آورند و مثلا می‌گویند ما از نظر فنی توانایی نداشتیم تفکیک کنیم همه را قطع کردیم و درنهایت به رده‌های پایین که می‌رسیم می‌بینیم یک کارشناس است که می‌نشیند و درباره‌ی موضوعات شخصا تصمیم‌گیری می‌کند و بعد هم که از او می‌پرسیم می‌گوید بالا. در این میان بالا هم خوشبختانه معلوم نیست و هیچ وقت کسی بازخواست نمی‌شود که بگوید آن بالایی که به او گفته چه کسی بوده و کجا بوده است؟ اما حالا خوشبختانه با راه‌اندازی شورای عالی فضای مجازی دیگر به بالا هم دسترسی خواهیم داشت. از فیلترینگ جی‌میل گفتید. خود شما در مواجهه با سایت‌های فیلتر شده چه می‌کنید؟ (با خنده) همان کاری که همه مردم می‌کنند. در حال حاضر سایت پیوندها سومین سایت پربازدید کشور است که گویای مراجعه فراوان به این سایت و بالا‌ بودن آمار سایت‌های فیلتر‌ شده است. چهارمین رتبه را دارد اما این روند اصلاح خواهد شد و حجم سایت های پالایش شده کاهش خواهد یافت. آیا می‌توان به‌طور حدسی گفت چند درصد از حجم فیلترینگ کاهش پیدا خواهد کرد؟ نه، رقم که نمی‌توان گفت اما اکنون محتواهای ناسالمی وجود دارد که متاسفانه بعضا به آن‌ها دسترسی وجود دارد، محتواهایی که از نظر عموم مردم سالم نیستند، از سوی دیگر محتواهای سالم متعددی هم وجود دارد که دسترسی به آنها امکان ندارد. ما حتما به فیلترینگ در داخل کشور نیاز داریم وبه هیچ عنوان اینگونه نیست که بخواهیم ادعا کنیم کلا فیلتر را بر خواهیم داشت، در تمام دنیا هم بحث فیلترینگ اعمال می‌شود، اما باید اصول آن به نحوی ترسیم شده باشد که تنها محتواهایی که به جامعه ضرر می‌زنند، محدود شوند. اما اکنون شما با بسیاری سایت‌ها مواجهید که دهها یا صد‌ها صفحه مختلف دارند و مثلا در یکی از این صفحات یک محتوای نامناسب قرار گرفته و به دنبال آن همه صفحات و کل سایت فیلتر شده است. ساماندهی فیلترشکن‌ها VPNچطور آیا بومی خواهد شد؟ بله، VPN در حال حاضر در دستور کار است. - VPN بومی؟ نخیر. VPN دو کاربرد مختلف دارد که در یکی از این کاربردها یک کانال امن ارتباطاتی محسوب می‌شود که بسیاری از فعالیت‌های روزانه ما از جمله فعالیت‌های بانکی، هواپیمایی و ... در بستر آن انجام می‌شود. اما اتفاقی که اکنون داخل کشور می‌افتد این جنبه ماجرا نیست و VPN به عنوان فیلتر‌شکن استفاده می‌شود که متاسفانه به طور عمومی این اتفاق صورت می‌گیرد و دلیل این اتفاق هم این است که در حوزه‌ پالایش یا فیلترینگ دقت لازم را نکرده‌ایم و به دست خودمان مردم را به سمت استفاده از VPN و انواع فیلترشکن سوق داده‌ایم، در حالی که در دنیا این‌گونه نیست لذا معتقدیم باید نوعی بازنگری در سیاست‌های فیلترینگ صورت بگیرد و به دنبال کاهش سایت‌های فیلتر شده با کاهش میزان استفاده از فیلتر‌شکن‌ها مواجه شویم. علاوه بر این باید به صورت عمومی هم نوعی بازنگری و ساماندهی در کاربرد‌های عمومی VPN صورت بگیرد. ]]> کلیات Sat, 22 Dec 2012 05:00:41 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/interview/4366/اینترنت-ملی-نمی-شود حفظ امنیت در شبکه های سازمانی http://www.aftana.ir/fa/doc/article/251/حفظ-امنیت-شبکه-های-سازمانی حمـلات خـرابکـارانه به شبکـه هـای سازمـانی به قـدری افـزایـش یافـتـه اسـت کـه ایـن روزهـا کـمـتـر مـدیـر شـبـکـهای را مـی یـابـید کـه بـا ایـن حـمـلات مـواجــه نشـده باشـد.در ایـن مقاله سعـی داریـم نکـاتی در مـورد مبـانی چگـونگی نفـوذ نـرم افـزارهـای مخـرب بـه یـک شبـکـه محـلــی (Local area network) را بــه آن ها کـه تاکنـون نفـوذ امنیتـی بـه شبکـه خـود را تجـربـه نکـرده انـد ارائـه دهیـم و همچنیـن مطـالبـی در مـورد اصـول کنتـرل مؤثـر حمـلات گونـاگون از طـریـق ارائــه مـثـا ل هـایی از مطـالعه مـوردی در ایـن بـاره ذکـر نمـاییـم. حفاظــت از شبکــه یـک ســازمان بـزرگ از طـریـق آنتـی ویـروس نیـز مشکلـی بس بـزرگ تـر است. بـرای رسیـدن بـه ایـن مقصـود ضـروری اسـت که تعـادلی منـطـقی میـان امنـیـت شبکـه از یـک سـو و عملکرد و کـارایی آن در سـوی دیـگــر بـرقـرار شـود. در اینجـا مـی تـوانیـم دو طـرف این رابطـه تعـادلی را به طـور مشخـص از یکدیگـر تـمیـز دهـیـم.کاربـران مجـازنـد کـه تقریبـاً هـرآنچـه مـی خـواهنـد را انجام دهنـد برای مثـال دارای حـق یـک مـدیـر شبکـه محلـی هستنـد، بـه اینتـرنت دستـرسی دارنـد (هـم دستـرسی از راه دور و هـم اتصـال مستقیـم به اینـترنت از طـریق یک مـودم)، امـکان استـفاده از حافظه های جانبـی را دارنـد، و همچنـین می تواننـد نـرم افــزار هـای مـورد نظـر خــود را نصــب کــرده و نـرم افـزارهای نصب شـده بـر روی سیسـتم را حـذف یا پیکـره بندی کنند.حـال در طـرف دیگـر در نظـر بگیـرید که حقـوق کـاربـر کامـلاً محـدود است، سیـاست هـای دامنـه (Domain policies) اعمال می شـونـد، نظـارت بـر حجـم ترافیـک و استفـاده از فیلتـرهـای گـونـاگون دستـرسی به اینتـرنت را محـدود و یا غیـر ممکن کرده است، امکان استفاده از حافظـه های جـانبـی وجـود نـدارد، و مـتـأسفـانـه نصــب نـرم افـزار نیـز تنـها از طـریق مدیـر شبکـه و یـا متخصصین بخـش IT شـرکت امکـان پذیر است.تجـربه نشـان داده اسـت کـه ایـن دو روش افـراط گـونـه وجـود دارد و اغلـب هیچ یک از ایـن دو روش نیـز توجـیه منطقـی نـدارد. عـلاوه بر ایـن اعمـال هیچ یک از ایـن دو روش بـه معنـای تضمـین نفـوذناپـذیر بـودن شبـکه آن سـازمان در بـرابر حمـلات خـرابکـارانه نخـواهد بـود. امـروزه شمـار حمـلاتی کـه بـا تـوزیع ویـروس در سیـستم شبکه ایمیل جهـانی صـورت می گیرنـد کمتـر شده است. این ویروس ها شامل پیغامی با مضمون سرقت آدرس های اینترنتی کاربر و لینک های مربوط به آن هستنـد. در واقـع این پیغـام ها حـاوی هیچ گونه کـد خرابکـاری نیسـتنـد بلـکـه هـدف اصلـی آن ها هدایت و به دام انداختـن کاربـران کنجکـاو به سمـت یک سـایت مشخـص است. خوشبختـانه بیشتـر ایـن پیـام ها توسـط مِیـل سِـرور سـازمـان فیلتـر می شـوند چـراکه این سرورها شامل اجزایی برای فیلتر کردن ویروس هـا و هرزنامه هـا هستند. امـا ایـن اتفـاق یعنـی فیلتـر شـدن پیغـام هـای مشکـوک تنهـا زمـانـی امکـان پذیـر اسـت که آن پیغـام بـه Mail Serever ارسـال شـود. تحلیـل تجـربیـات کـاربران شبکه نشان داده اسـت کـه دسـت کـم سـه احتـمـال دیـگـر وجـود دارد:• مـی تـوان از مِسِنجـرها و نظایـرشان بـرای ارسـال فـایل هـا و لینک هـای مخـرب استفـاده نمـود. ایـن روش بسیــار محـبـوب اسـت و اغـلـب تـوسـط هـکـرهـا و نـرم افـزارهـای مخـرب مـورد استفـاده قـرار مـی گیرد. این روزها حتی ممکن است با کرم های مسنجری مواجه شـویـم که با استفـاده از هـوش مصنـوعی خـود نه تنـها لینک هـای مخـربی را بـرای کـاربر ارسـال مـی کننـد بلکـه امکان برقـراری ارتبـاط مستقیم محـاوره ای با کـاربر را نیـز دارا هستنـد.• در مـواردی که کاربـر با هیچ گونه کنتـرل و منـع سازمـانی مـواجـه نبـاشـد اغلـب از Mailboxهـایی کـه بـر روی سـرور ثالـث قـرار دارد استفـاده می کند، به ویـژه آن که شمار سـازمان هایی که پیشنهـاد ایجـاد یک Mailbox رایگـان را به کـاربر می دهند هـم کـم نیـست (مثـلاً Gmail). بنابر آمارهـایی که مؤلـف این مقاله گـردآوری نموده است بیش از ۷۰ درصـد کاربـران شبکـه یک شرکت به طور متوسط از سرویس های چنیـن شرکـت هایی استفـاده می کننـد. عـلاوه بر این دستـرسی به ایمیـل از طـریق یک واسـط اینتـرنتی این امکـان را بـرای کـاربر فراهم می کند که آسان تر مقابله های امنیـتی نظیـر مسـدود شـدن تـرافیک کاربـران بـر روی پـورت هـای SMTP و POP۳ را دور بـزنـد.• بسیـاری از سـایت های اینتـرنتی حـاوی اطلاعـات خطـرناکی هستنـد که کـاربر بنـا بـر هـر دلیلـی آن ها را ایمـن و قـابل اعتمـاد قلمـداد می کنـد. شبکـه های اجتمـاعـی گونـاگـون، فـورومهای موضـوعـی مختـلف، سروریس های ارتباطی شخصی این سایت ها، وبلاگ ها و مجلات در صدر این سایت ها قرار دارند.در سال های اخیر آلوده شـدن کامپیوترهــا در هنگـام بازدیـد کاربـر از سـایت های اینترنتی تغییـر قابل توجهی داشتـه اسـت. تـا پیش از این کامپیوترهـای متصـل به یک شبکه سازمانی تنها در زمـان بازدید از سـایت های غیـرقـابـل اعتماد و نامـوثق (معـمـولاً Porn و Warez) آلـوده مـی شدنـد. مدیـران شبکـه نیـز می توانستند با استفـاده از فیلتـرها و سیـاست هـای امنیتـی به راحـتی از پس چنـین مشکـلاتی بر آینـد. در حـال حـاضـر بیـش از ۷۰ درصد از آلودگـی ها در زمـانی اتفـاق می افتد کـه کاربـر برای حل یک مسأله کاری از یکی از سایت های موثق و قانونی بازدید می کند. امـروزه فِلـش ها عملاً جایگـزین فـلاپی ها و CDها شده اند و روز بـه روز نیز از قیمـت شان کاستـه می شود.آمـارهای به دست آمده از ۱۵۰۰ رایانه متصل به یک شبکـه گستـرده و توزیع یافتـه در یک بازه زمـانـی سه ماهه حاکی از آن است که:• بیش از ۹۵ درصد کاربران دست کم یکبار یک دستگاه فِلش را به رایانه خود متصل کردند (به غیر از رایانه های خدماتی که اتصال فلـش به آن ها ممنـوع است و در صورت استفاده از فلـش که منجـر به آلودگی سیستم و ایجاد اختلال در رونـد کار سازمـان شود می تواند مجـازات های شدیدی از قبیل اخراج کارمند از سازمان را به دنبـال داشته باشد)• در حدود ۱۵ الی ۲۰ درصد کاربران به صورت مستمر از درایوهای گوناگون استفاده می کنند (یعنی اتصال بیش از ۱۰ درایو مختلف در ماه). همچنین متوسط درایوهای متصل شده به یک رایانه برابر با ۱۷ و بیشترین تعداد نیز معادل با ۱۷۸ درایو می باشد که این تعداد چندان هم زیاد نیست.• دست کم حدود ۱۰ درصد از کاربران از یک USB قابل تشخیص به عنوان یک درایو در رایانه خود استفاده نمودند که اکثراً نیز از نوع دوربین های دیجیتال، mp۳ Player، گوشی تلفن همراه و ابزارهای ارتباطی بوده است. • در حـدود۶۰ درصـد از مـوارد مرتبـط به تشخیـص نـرمافزارهای مخرب در یک شبکه نیز به فلش درایوها مربوط می شده است. علاوه بر این در ۴۰ درصد از موارد بیش از یک نوع بدافزار در درایوها تشخیص داده شد. البته این ارقام مختص به برخی شرکت های معین است با این حال به سادگی میتوان این گرایش کلی را به راحتی می توان مشاهده کرد. البته باید در نظر داشت که با وجود چنین آمارهایی هم مدیریت و هم کارکنان شرکت ها اغلب از تلاش بخش امنیت IT سازمان خود در ممانعت از استفاده درایو توسط کازکنان ابراز ناخشنودی می کنند.تهــدیـد ابـزارهــای همــراهدر بحث امنیت شبکه، ابزارهای همراه نظیر رایانه های قابل حمل و اغلب نِت بوک و نوت بوک های گوناگون به دلیل پورتابل بودنشان مشکلی بسیار بزرگ را پیش پای مدیران شبکه قرار داده اند که در نتیجه می توانند باعث بروز اتفاقات زیر شوند:• نرم افزار آنتی ویروس بر روی نوت بوکی که در داخل شبکه یک سازمان قرار می گیرد نصب شده است و کاربر نیـز می تواند به منابع شبکه متعددی متصل شود و تحت نظارت مدیران آن شبکه قرار گیرد. در این صـورت این نوت بوک تفاوتی با یک دسکتاپ PC نخواهد داشت.• در خارج از محدوده شبکه سازمان نیز ممکن است کاربری با نوت بوک خود قرار داشته باشد که:برای هفته هـای و حتی ماه ها نوت بوک خود را روشـن نمی کنـد و یا به شبکه یا اینترنت متصل نمی شود و در نتیجه پایگاه داده آنتی ویروس قدیمی و کهنه می شود و دیگر توان مقابله با تهدیدات جدید را ندارد. یا ممکن است که به یک سیستم متصل شود بدون آنکه در مورد اعتبار آن چیزی بداند. اتصال نوت بوک ها به Wi-Fi امری است عادی؛ اما نکته مهم آن است کـه ایـن وسایل قابل حمل اغلب به شبکه های غیر ایمنی متصل می شـوند. پیکره بندی یـک نوت بوک توسط مدیران سیستم یک شرکت به معنای قابلیت پیش بینی هر نوع تهدید احتمالی، برطرف ساختن تمامی کاستی های آن و یا تأییدی بر استفاده شخصی کارکنان از آن نوت بوک نخواهد بود.متأسفانه کارکنان شرکت ها نوت بوک های شرکت خود را همچون یک وسیله بازی برای خویشاوندان و فرزندانشان تلقی می کنند و همین امر در نهایت منجر به بروز پیامدهای ناگواری می شود.مؤلف این مقاله بارها و بارها کارمندانی را مشاهده کرده است که پس از تعطیلات پایان هفته، نوت بوک به دست و در حالی که سیستم عامل نوت بوک های خود را مجدداً نصب کرده و آنتی ویروس و چندین نرم افزار مهم دیگر را بدون اجازه پاک کرده اند وارد سازمان شده اند.در چنین مواقعی آلودگی این نوت بوک ها و یا اتصال آن ها به سیـستم های آلوده دیر یا زود اتفاق خواهد افتاد و گریزی از آن نخواهد بود. این نوت بوک ها معمولاً به وسایل مختلفی نظیر تلفن های همراه و مودم متصل می شوند که اغلب نیز آلوده هستند.در ادامه نیز احتمالاً کاربر نوت بوک خود را به شبکه سازمان متصل خواهد کرد که همانگونه که پیشتر گفته شد به منابع شبکه دسترسی پیدا کرده که این خود بهترین روش برای گسترش کرم های اینترنتی در سراسر شبکه است، و در عین حال هرگونه اتصال به ایمیل و اینترنت راه را برای تولید انبوه هرزنامه ها هموار خواهد کرد. البته باید بدانید که پیشگیری از چنین حوادثی آن هم تنها با استفاده از ضد ویروس بسیار دشوار است و به این ترتیب تنهـا راه اتخـاذ برخـی تدابیـر است که در زیـر به آن ها اشاره خواهیم کرد:• ایجاد یک زیرشبکه (Sub-network) مجزا که تا حد ممکن از شبکه اصلی جدا شده است و کاربران می توانند برای اتصال نوت بوک های خود به شبکه از آن استفاده کنند. می توان چندین زیرشاخه از شبکه اصلی را درجات مختلف اتصال به شبکه اصلی ایجاد نمود.• اتخاذ یک سیاست مشخص برای رایانه های همراه و همچنین اجباری کردن چکآپ نوت بوک ها توسط متخصصان IT پیش از اتصال این ابزارها به شبکه سازمان.معـایب دستــرسی دوگــانـهاتصال همزمان رایانه های قابل حمل به دو شبکه مجزا از دیگر مسائل مهم است. مشکل آنجاست که این روزها بسیاری از نوت بوک ها و نِت بوک ها دارای یک مودم ۳G یکپارچه بوده و همگی آنها نیز دارای یک ماژول WiFi هستند. در نتیجه این ابزارها می توانند به طور همزمان به شبکه سازمان و یک شبکه دیگر متصل شوند و در نتیجه امنیت شبکه سازمانی را مختل کنند.اخیراً بسیاری از اپراتورهای تلفن همراه اینترنت نامحدود و ارزان قیمیت را از طریق شبکه های نسل سومی در اختیار مشترکین خود قرار می دهند و همین مسأله شرایط را بدتر هم کرده است. همچنین USBهایی که به اندازه یک فلش هستند و تنها ۲۰ دلار قیمت دارند به بازار عرضه شده است.در نتیجه کارمندان سازمان می توانند یک مودم را با خود به محل کار بیاورند آن را به سیستم خود متصل کنند و در نتیجه به شبکه وصل شوند. اوضاع بسیار خطرناکی خواهد شد به ویژه آنکه نمی توان تنها با خاموش کردن این وسایل ، یا محدود کردن حقوق کاربران تا حدودی که دیگر امکان استفاده و اتصال چنین وسایلی به رایانه های سازمان را نداشته باشند، مشکل را برطرف کرد.بـازی تـدافعــی: انطبـاق سیـاسـت هــاتا اینجای مطلب شایع ترین و بارزترین مشکلاتی که ممکـن است در یک شبـکه سـازمانـی رخ دهـد را مـورد بررسی قرار دادیم و باید بدانید که این مشکلات راهکارهای گوناگونی دارند.فرض کنید سیستم های ویندوز یک شبکه که توسط Kaspersky Administration Kit مدیـریت مـیشوند مجهـز به آنتـی ویـروس Kaspersky۸.۰ نیـز هستند. در این مثال عملکرد برنامه آنتی ویروس عمدتاً توسط یک «سیاست» مشخص مدیریت می شود. در این مثال مراد از سیاست مشخص نوعی پیکره بندی مشخص است که در یک کامپیوتر اعمال می شود.هدف حل مسأله اتصال فلش درایوها و اتصال کارمندان از طریق مودم است و در این راستا می توان از قسمت Device Control سیاست آنتی ویروس آغاز کرد. در این قسمت می توان بدون آنکه در اتصال سایر کاربران اختلالی ایجاد شود، اتصال برخی USBهای مشخص را مسدود کرد و به عنوان مثال بدون قطع اتصال فلش ها و پرینترهای متصل به شبکه، اتصال مودم های USB را قطع کرد.در اینجا لازم است که به ۲ نکته مهم اشاره کنیم:• با استفاده از Kaspersky Administration Kit می توان«سیاست های فعال»ایجاد نمود یعنی سیاست هایی که می توان در مورد تمامی کامپیوترهای موجود در یک گروه تعریف شده اعمال نمود. همچنین در مورد رایانه هایی که خارج از محدوده شبکه سازمان قرار دارند نیز می توان «سیاست همراه» را اتخاذ نمود که در مورد نوت بوک ها مـی تواند بسیار سودمند باشد.با اتخاذ یک سیاست فعال می توان از اتصال مودم به شبکه سازمان جلوگیری کرد و قسمت هایی از شبکه را که در هنگام کار در داخل محدوده سازمان به کار نمـی آیند خاموش کـرد که از آن جملـه می توان به برنامه فایروال و آنتی هکر اشاره نمود. به همین ترتیب با اتخاذ سیاست همراه می توان سیستم حفاظتی و تشخیصی شبکه در بالاترین سطح خود، به کارکنان اجازه داد که با استفاده از مودم به شبکه متصل شوند.• این سیاست ها در سطح گروهـی قابل اجـرا هستند و به همیـن منظور می توان بر حسب میزان استفاده از کامپیوترهای موجود در شبکه، گروه های مختلفی را ایجاد کرد. برای مثال به منظور جلوگیری از اتصال مودم و هرگونه فلش توسط کاربران معمولی، می توان علاوه بر مسدود نمودن هرنوع وسیله از پیش تعریف شده با استفاده از قسمت Device Control، بخش Auto run سیستم را غیرفعال نمود و به این ترتیب شانس آلوده شدن یک کامپیوتر به وسیله کرم های اینترنتی را به حداقل رساند.حفـاظـت در بـرابــر اینـتــرنـتعلاوه بر تکنیـک های حفاظتی ابتدایی که از آن جمله می توان به نصب آنتی ویروس بـرای همـه کامپیـوترهای موجـود در محـیط هـای کـاری، مسدود نمودن اجزای خطرناک در سطح آنتی ویروس، نظارت بر ذخیـره موقت پرونـده ها و صفحـات وب (Web cache)، و استفاده از heuristics/HIPها که با شروع بـه کار بـدافزارهـا فعال می شوند، می توان از تدابیـر سازمـانی منـاسبی که با استفـاده از فیلترها و سیاست های مختلف به اجرا گذاشتـه می شوند بهره برد.برای مثال بازدید و استفاده از هر نوع سیستم ایمیلی جدای از سیستم سازمانی باید ممنوع شود. این روش بسیار مناسبی است و چنانچه پورت های ۲۵ (SMTP) و ۱۱۰ (POP۳) توسط فایروال سازمان مسدود شوند، نه تنها امنیت شبکه افزایش می یابد که بسیاری از برنامه های Spambot را نیز مسدود خواهد نمود. با این حال باید در نظر داشت که این کار معجزه نمی کند.بازدید از شبکه های اجتماعی و سایت هایی مانند آن باید در همه شبکه های سازمانی ممنوع شود. چنین قانونی باید در مجموعه قوانین امنیت اطلاعات یک سازمان گنجانده شود؛ در غیر این صورت کاربران به دنبال راهکارهای دیگری برای دور زدن فیلترهای ایجاد شده توسط مدیر شبکه خواهند بود. همزمـان باید لیست های سفید نیز در اختیـار کارکنان قـرار گیرد.این لیسـت ها حـاوی آدرس سـایت هایی هستند که به تشخیـص کارفرمـا مـی تواند در رونـد کـاری افـراد سـودمـند باشـد و مـدیـر شبـکـه نیــز آن ها را ایمـن می دانـد و کارکنـان نیز تنهـا اجـازه استفـاده از این آدرس هـا را دارنـد. بر ایـن اسـاس یک کاربـر نبـاید اجـازه دستـرسی کامـل به اینتـرنت را داشتـه باشد. بـا ایـن حـال نظـارت بـر منـابع خـود شـرکت نیـز نبـایـد مـورد غفلت و سهـل انـگاری واقـع شـود.واکـنش بـه پیـدایش یـک کـرم شبـکــههمانگونه که پیشتر گفته شد یکی از مشکلات رایج در یک شبکه سازمانی آن است که اتصال یک کامپیوتر آلوده به آنها مسأله چندان دشواری نیست، حال این وسیله آلوده می تواند کامپیوتر یک بازدید کننده باشد و یا نوت بوک یکی از کارکنان که برای تعطیلات پایان هفته آن را به منزل برده است و در حالی که آلوده بوده است آن را به شبکه سازمان متصل نموده است. در هر دوی این موارد وظیفه اصلی شناسایی و جداسازی کامپیوتر آلوده به منظور پاک سازی آن است.این مشکل نیز تنها با استفاده از یک آنتی هکر قابل حل است. آنتی هکرها نه تنها از حملات امنیتی به شبکه جلوگیری می کنند بلکه هرگونه اطلاعات در مورد آنها را برای سرور مدیریت ارسال میکنند. در نتیجه مدیر شبکه می تواند گزارشات موجود بر روی سرور را مطالعه نموده و یا یک راهکار مناسب برای هشدار زودتر از موعد مثلاً از طریق یک ایمیل را اتخاذ نماید.در این صورت هریک از حملات ثبت شده از طریق یک ایمیل به اطلاع مدیر شبکه خواهد رسید و این ایمیل نیز غالباً حاوی مطالب زیر خواهد بود:رخـداد: حمله به شبکه در تاریخ دوم ژولای و رأس ساعت ۲۳:۴۲ شناسایی شد (به وقت گرینویچ +۳:۰۰)حمـله بـه شبکـه: نفوذ با موفقیـت انجـام شـداسـتـخـــراج داده ای از DCOM: انتقــال اطـلاعــات از XXXXXXXX بـه پـورت محلـی ۱۳۵ مسـدود شـد.چنین ایمیلی باید حـاوی اطلاعـات کافی و مفید برای واکنش سریع مدیـر شبکه به یک اتفاق باشـد. اطلاعاتی نظیری اینکه کامپیـوتر مورد حمله قرار گرفته است، چگونگی و زمان بروز این حمله، و مهم تر از همه اینکه آیا آدرس IP مهاجم شناسایی شده است یا خیر که در این مثال بجای آدرس مهاجم از عبارت xxxxxxxxxxx به جای آدرس مهـاجم استفـاده شـده است. این روش هشـدار مـی تواند بسیار سودمند واقع شود چراکه احتمال هیچ گونه تشخیص نادرست وجود نـدارد و هرگـونه حملـه به شبکه سازمانی حاکی از آن خواهد بود که:• فایروال شبکه مشکل خاصی دارد مثلاً در خطر است و یا به درستی پیکره بندی نشده است.• کامپیوتری که مورد حمله قرار گرفته است احتمالاً به اینترنت و یا شبکه دیگری متصل شده است و حمله از آنجا صورت گرفته است.• یک کامپیوتر آلوده و یا تعداد بیشتر به شبکه سازمان متصل شده اند.نتـیجـه گیــری در این مقاله برخی از مشکلات رایج در ایجاد امنیت اطلاعات در شبکه های سازمانی را مورد بررسی قرار دادیم و همچنین راهکارهایی را برای برطرف ساختن برخـی از آن ها ارائه دادیم. مقاله مذکور حاوی تمام مشکلات متداول در این عرصه نیست با این حال مدیران شبکه یک سازمان می توانند با استفاده از برنامه های ضد بدافزار اطمینان حاصل نمایند که از اینکه تمامی کامپیوترهای موجود در آن شبکه به درستی حفاظت می شوند، سیـاست هـای منـاسبی اتخاذ شده است، و خود مدیران نیز بلافاصله از بروز هر اتفاق مهمی در محیط شبکه مطلع خواهند شد و این اطلاعات مهم نیز ثبت می شوند و در نتیجه شانس مهاجمان در دستیابی به اطلاعات محـرمانه سازمان را کاهش دهند. ]]> کلیات Mon, 16 Jan 2012 19:30:00 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/article/251/حفظ-امنیت-شبکه-های-سازمانی همه به خانه برگشتند http://www.aftana.ir/fa/doc/gallery/3658/1/همه-خانه-برگشتند نمایشگاه Gulf Information Technology Exhibition که به اختصار Gitex نام گرفته است از ۱۴ تا ۱۸ ماه اکتبر (۲۳ تا ۲۷ مهر) به مدت پنج روز در مرکز تجارت جهانی دوبی، پذیرای میهمانان خود از سراسر دنیا بود. به گزارش افتانا(پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، شرکت ۶۵ کشور جهان در جیتکس ۲۰۱۱ و حضور ۱۳۸ هزار بازدیدکننده از ۱۴۴ کشور جهان کافی بود تا در سی و یکمین دوره جیتکس شرکت‌های ایرانی هم با انگیزه تمام وارد این نمایشگاه شوند. سال گذشته ۲۲ شرکت ایرانی غرفه‌های‌شان را در این نمایشگاه بین‌المللی دایر کردند و بیش از ۶۰۰ میلیون تومان برای چنین حضوری هزینه کردند. برگزاری نمایشگاهی که سال گذشته با حضور شرکت‌های معتبری چونCisco Blackberry، Epson، HP، EMC، Oracle، Microsoft، Citrix، Nokia به کارش پایان داد موجب شد تا در سال ۲۰۱۲، بیش از ۳۵۰۰ شرکت‌ کوچک و بزرگ از ۷۷ کشور جهان، آماده حضور در جیتکس شوند و ۲۵ کشور ایرانی هم برای عرضه بین‌المللی محصولات‌شان قدم بردارند. در ادامه آخرین گزارش تصویری از این رویداد را می بینید. ]]> کلیات Sat, 20 Oct 2012 11:30:09 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/gallery/3658/1/همه-خانه-برگشتند دنیای بدون مرز در جیتکس ۲۰۱۲ http://www.aftana.ir/fa/doc/report/3648/دنیای-بدون-مرز-جیتکس-۲۰۱۲ ۳۲ سال از زمانی که امارات متحده، تصمیم به برگزاری نمایشگاهی برای گرد هم آوردن دست اندرکاران حوزه آی‌تی گرفت، می‌گذرد. به گزارش افتانا(پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، نمایشگاه Gulf Information Technology Exhibition که به اختصار Gitex نام گرفته است از ۱۴ تا ۱۸ ماه اکتبر (۲۳ تا ۲۷ مهر) به مدت پنج روز در مرکز تجارت جهانی دوبی، پذیرای میهمانان خود از سراسر دنیا بود. پیش به سوی امارات شرکت ۶۵ کشور جهان در جیتکس ۲۰۱۱ و حضور ۱۳۸ هزار بازدیدکننده از ۱۴۴ کشور جهان کافی بود تا در سی و یکمین دوره جیتکس شرکت‌های ایرانی هم با انگیزه تمام وارد این نمایشگاه شوند. سال گذشته ۲۲ شرکت ایرانی غرفه‌های‌شان را در این نمایشگاه بین‌المللی دایر کردند و بیش از ۶۰۰ میلیون تومان برای چنین حضوری هزینه کردند. برگزاری نمایشگاهی که سال گذشته با حضور شرکت‌های معتبری چونCisco Blackberry، Epson، HP، EMC، Oracle، Microsoft، Citrix، Nokia به کارش پایان داد موجب شد تا در سال ۲۰۱۲، بیش از ۳۵۰۰ شرکت‌ کوچک و بزرگ از ۷۷ کشور جهان، آماده حضور در جیتکس شوند و ۲۵ کشور ایرانی هم برای عرضه بین‌المللی محصولات‌شان قدم بردارند. برگزار کنندگان جیتکس شاپر، امسال مژده تازه‌ای داشتند. با توجه به استقبالی که تاکنون از این نمایشگاه صورت گرفته، آنها اعلام کردند که فروشگاه جیتکس، از سال ۲۰۱۳، هر سال دو بار برگزار خواهد شد. شرکت‌ عصر فرا ارتباط، موسسه نور، شرکت تدبیر، شرکت نیکان نتورک، شرکت علم و صنعت، شرکت اندیشه‌های برتر، شرکت آوات، شرکت شهر‌پرداز، شرکت سیتکو و پارک علم و فناوری خراسان از جمله شرکت‌های به شمار می‌روند که نمایندگی ایران در جیتکس امسال را برعهده داشتند. دوستی فناوری با دلار "‌تلاقی فناوری و تجارت کجاست؟" این سوالی بود که جیتکس ۲۰۱۲ تلاش می‌کرد به آن پاسخ بگوید. به همین منظور برگزارکنندگان جیتکس، امسال این جمله را به عنوان شعار خود انتخاب کردند. به همین علت همزمان با برگزاری نمایشگاه، کنفرانس‌ها و کارگاه‌های آموزشی تخصصی نیز برگزار شد. همایش Cloud Confex، فروم Consumerisation of IT و سمینار‌ها تخصصی امنیت فضای سایبر از جمله مراسمی بودند که در این باره برگزار شدند. جیتکس‌ سالی دوبار امارات متحده در این روزها، تنها به خاطر برگزاری جیتکس نامش برسر زبان‌ها نیفتاد. بلکه دورچین‌هایی که برگزار کنندگان برای جذاب‌تر و کامل‌تر کردن این رویداد در نظر گرفته بودند نیز گاهی به اندازه خود آن مورد توجه قرار می‌گرفت. نمایشگاه Gitex Shopper یکی از این موارد بود که از ۱۶ تا ۲۳ مهر ماه برای مصرف کنندگان صنعت دیجیتال، در کنار فرودگاه دوبی برگزار شد. در این نمایشگاه شرکت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری تلاش کردند تا محصولات خود را با قیمتی مناسب به خریداران عرضه کنند و با استفاده از این فرصت، ارتباط خود را با شرکت‌کنندگانی که از سراسر جهان آمده بودند نزدیک‌تر کنند. اما برگزار کنندگان جیتکس شاپر، امسال مژده تازه‌ای داشتند. با توجه به استقبالی که تاکنون از این نمایشگاه صورت گرفته، آنها اعلام کردند که فروشگاه جیتکس، از سال ۲۰۱۳، هر سال دو بار برگزار خواهد شد. شرکت اپسون، در جیتکس امسال پروژکتور‌های جدیدش را به نمایش گذاشت که می‌تواند صفحه نمایشگر کوچک شما را به وسعت یک دیوار بزرگ کند. این پروژکتورهای تعاملی تصاویر مورد نظر شما را روی یک پرده مخصوص می‌تابانند و مثل یک نمایشگر لمسی، در اختیار شما قرار می‌گیرند. شما می‌توانید تنها با انگشت خود روی این وایت‌بورد اشاره کنید و هر آیتمی را که می‌خواهید به حرکت در بیاورید و یا دستور اجرای برنامه مورد نظر‌تان را صادر کنید. برای جیتکس همیشه وقت داریم گرچه بخاطر حاضر نشدن وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال، انتقاد‌های بسیاری متوجه او شده بود، اما این وزیر پرمشغله، نتوانست برگزاری یک رویداد بزرگ بین‌المللی را نادیده بگیرد و به دوبی سفر نکند. رضا تقی‌پور، تصمیم گرفت که سرزده به جیتکس برود و از نزدیک شاهد سی و دومین نمایشگاه فناوری خاورمیانه باشد. او در این سفر، به غرفه‌های ایرانی حاضر در جیتکس سر زد و نه تنها از آنها بازدید کرد، بلکه با گفت و گو با شرکت کنندگان و غرفه‌داران، تلاش کرد تا بیش از پیش از نیازهای حاضران چنین نمایشگاهی باخبر شود. راننده‌ها استرس نداشته باشند پنجمین حضور شرکت فورد در جیتکس، با مژده‌ای برای راننده‌ها همراه بود. این شرکت در سال ۲۰۱۲، «فناوری‌های‌ کمکی برای راننده» را به دنیای دیجیتال معرفی کرد. یکی از این فناوری‌ها، صندلی‌های بیومتریک بود که برای کم کردن استرس رانندگان طراحی شده‌است. فورد ادعا کرد که در این صندلی‌ها، سیستم‌هایی به کار گرفته شده که استرس راننده را کنترل می‌کند. از آنجا که سیستم طراحی شده توسط شرکت فورد می تواند از وضعیت ترافیک و دیگر عوامل استرس‌زا برای راننده باخبر شود، زمانی که راننده‌ها دچار استرس زیادی می‌شوند، با ارسال یک پیامک روی گوشی آن‌ها و خواندن آن برای راننده، تلاش می‌کند تا استرس او را کمتر کند. نوبرانه‌های جیتکس درخشش دوباره سامسونگ: گلکسی نوت ۲ سامسونگ در جیتکس شاپر امسال پادشاهی کرد. گرچه تا همین چند وقت پیش، این تاج بر سر آیفون بود و قبل از آن هم بلک بری چشم‌ها را به خود خیره می‌کرد، اما در سال جدید هر سه آن‌ها باید با هم رقابت می‌کردند و حاضران بیشتری را به خود جلب می‌کردند. نمایشگری به وسعت یک دیوار: از این‌که همه همکاران‌تان را برای دیدن یک تصویر دور نمایشگری که در دست‌تان است جمع کنید خسته ‌شده‌اید؟ نگران نباشید. ژاپنی‌ها مشکل شما را هم حل کرده‌اند. شرکت اپسون، در جیتکس امسال پروژکتور‌های جدیدش را به نمایش گذاشت که می‌تواند صفحه نمایشگر کوچک شما را به وسعت یک دیوار بزرگ کند. این پروژکتورهای تعاملی تصاویر مورد نظر شما را روی یک پرده مخصوص می‌تابانند و مثل یک نمایشگر لمسی، در اختیار شما قرار می‌گیرند. شما می‌توانید تنها با انگشت خود روی این وایت‌بورد اشاره کنید و هر آیتمی را که می‌خواهید به حرکت در بیاورید و یا دستور اجرای برنامه مورد نظر‌تان را صادر کنید. غول‌های ۹۰ اینچی شارپ: در دنیای نمایشگر‌ها، باز هم ژاپنی‌ها حرفی برای گفتن داشتند. این بار شرکت شارپ بود که با LED‌های ۹۰ اینچی‌اش چشم‌ها را به خود خیره کرد. شرکت شارپ به مشتریانش مژده تولید نمایشگرهای را داد که می‌توانند هرکدام‌شان را که می‌خواهند، از ۶۰ تا ۱۸۰ اینچ انتخاب کنند. این شرکت با استفاده از فناوری جدید و اختصاصی‌اش که ۴K۲K نام دارد، توانسته وضوح تصاویر را در نمایشگر‌هایش تا ۴ برابر تصاویر استاندارد HD بالاتر ببرد. یک سال دیگر منتظر بمانید جیتکس ۲۰۱۲، بعد از ۵ روز نمایش شگفت‌انگیز به اتمام رسید و شرکت کنندگانش را پس از دریافت سفارش‌های میلیاردی به خانه فرستاد. هنوز کار سی‌دومین دوره این نمایشگاه به پایان نرسیده است که ذهن‌ها آماده برنامه‌ریزی برای برگزاری دوره بعد شده است و شرکت‌کنندگان با ایده‌هایی تازه از نیازهای مخاطبان خود به خانه برگشتند تا خود را برای دوره بعدی جیتکس که از ۱۳ تا ۱۷ اکتبر ۲۰۱۳ برگزار می‌شود آماده کنند. حالا باید منتظر ماند و دید که دنیای دیجیتال در سال آینده چطور چشم‌ها را به خود خیره می‌کند. ]]> کلیات Sat, 20 Oct 2012 06:00:42 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/report/3648/دنیای-بدون-مرز-جیتکس-۲۰۱۲ نگاهی به جوانب سیاسی و اقتصادی بازی‌های المپیک http://www.aftana.ir/fa/doc/article/2252/نگاهی-جوانب-سیاسی-اقتصادی-بازی-های-المپیک بازی‌های المپیک همواره دارای این استعداد بوده که شرایط سیاسی اجتماعی زمان برگزاری را در خود انعکاس دهد. دولت‌ها نیز سعی بر آن داشته و دارند که از آن به عنوان فضایی تبلیغاتی و ابزاری سیاسی در راستای منافع خود استفاده کنند. به دلیل تمرکز شدید رسانه‌هاي مختلف بسیاری گروه‌ها از این شرایط استفاده کرده و در راستای ابراز و اثبات خود دست به اقداماتی خوشایند و گاه ناخوشایند مي‌زنند. در طی صد سال اخیر از تجربه برگزاری این رویداد ورزشی استفاده ابزاری توسط کشورهای برگزارکننده در راستای منافع خود به صورت یک امر طبیعی درآمده است. همانگونه که در المپیک ۱۹۸۸ سئول، دولت کره‌جنوبی از این رویداد به عنوان وسیله‌ای برای شناساندن گسترده پیشرفت‌هايي که در صنایع الکترونیک به آن دست یافته بود استفاده کرد و براي تسهیل و گسترش صادرات این صنعت خیز برداشته داشت. همچنین استفاده گسترده تبلیغاتی دولت فاشیست آلمان در المپیک ۱۹۳۶ برلین در راستای ترویج رژیم‌هاي فاشیستی و ایدئولوژی نژادپرستی انجام داد گویای این واقعیت است. استفاده حکومت چین از المپیک ۲۰۰۸ در راستای نوعی تبرئه جویی از انتقاداتی که به پایمال شدن حقوق شهروندی توسط حکومت انجام مي‌شود، امری واضح به نظر مي‌رسید. چرا که این عملکرد مورد انتقاد دوباره قرار گرفت. المپیک ۱۹۶۸مکزیک را مي‌توان به‌عنوان مثالی جالب توجه معرفی كرد. از این جهت که تحولات سیاسی دوران خود را به طور گسترده انعکاس داد. در سال ۱۹۶۸ شاهد ترور مارتین لوترکینگ و روبرت کندی و نیز اوج گرفتن مبارزات مدنی، اجتماعی در ایالات متحده آمریکا بودیم. همچنین جنگ سرد بین ایالات متحده آمریکا و شوروی به دلیل تعرض و هجوم شوروی و سقوط دولت میانه‌رو الکساندر دوبچک وارد مرحله بغرنجی شده بود. از آن جهت که دوبچک قصد انجام اصلاحات در وضعیت سیاسی چکسلواکی تحت برنامه «سوسیالیسم با سیمای انسانی» و به نوعی تعدیل در ایدئولوژی چپ به جبهه منازعه شرق و غرب تبدیل شده بود که با تعرض نظامی شوروی پایانی بر بهار پراگ رقم خورد. در این بازی‌ها دانشجویان اعتراضات گسترده‌ای را به سیاست‌هاي مداخله‌جویانه آمریکا، خصوصا مداخله نظامی به جمهوری دومنیکن در سال ۱۹۶۵ ابراز کردند و اعتراضات گسترده‌ای به سیاست‌هاي دولت مکزیک انجام گرفت که توسط نیروهای دولتی به شدت سرکوب شد. در این اعتراضات، تخمین زده مي‌شد که حدود ۲۰۰۰ دانشجو دستگیر شده بودند که اکثر آنها یکسال بعد آزاد شدند. حادثه‌ای که در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ رخ داد، دلیل مهم دیگری بر جنبه‌هاي سیاسی این رویداد ورزشی است. حادثه‌ای که در آن به کاروان ورزشی اسرائیل در کمپ بازی‌ها حمله شد که در آن دو نفر از اعضای تیم کشتی کشته شدند و چند نفر دیگر به گروگان گرفته شدند. در نهایت ۹ نفر از اعضای این تیم کشته شدند. این حادثه که مسوولیت آن را گروه‌هاي فلسطینی برعهده گرفتند، این درخواست را به همراه داشت که ۲۳۴ زندانی که در بند اسرائیل هستند در قبال گروگان‌ها باید آزاد شوند. بمب‌گذاری در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و تهدید حمله به رآکتور هسته‌ای لوکاس هی در المپیک سیدنی ۲۰۰۰ همگی دلالت بر استفاده ابزاری گروه‌های مختلف از این رویداد مهم بین‌المللی است. اتفاقات دیگری که جنبه سیاسی این بازی‌ها را تقویت مي‌کند شرکت و عدم شرکت کشورها در این رویداد مي‌باشد. کشورهای مختلف با عدم شرکت در بازی‌ها عملا پیام سیاسی خود را از این طریق ابراز مي‌کنند. و در واقع با وسیله قرار دادن تیم‌هاي ورزشی اهداف سیاسی خود را دنبال مي‌کنند. همچنین عدم اجازه شرکت به بعضی کشورها نوعی پیام سیاسی را به آن کشورها مخابره مي‌کند. همچنان که محرومیت آفریقای جنوبی توسط کمیته بین‌المللی المپیک از بازی‌های ۱۹۶۴ توکیو تا ۱۹۹۲ بارسلون به دلیل اعمال سیاست‌هاي نژادپرستانه و آپارتاید نظام حاکم، این پیغام را به این کشور ارسال کرد که جامعه جهانی از سیاست و عملکرد رژیم حاکم ناخشنود است. بایکوت المپیک ۱۹۷۶ مونترال توسط ۳۲ کشور آفریقایی در اعتراض به حضور نیوزیلند به دلیل رفتار نژادپرستانه تیم راگبی آن قابل توجه بود. همچنین جمهوری خلق چین (تایوان) بازی‌های سال ۱۹۷۶ را به دلیل اینکه کانادا اعلام کرده بود این تیم نمی‌تواند تحت نام «جمهوری چین» در این بازی‌ها شرکت کند تحريم كرد؛ با این حال توافق شد که تایوان از پرچم چین و سرود ملی آن استفاده کند. تایوان با این امر نيز مخالفت کرد و تا سال ۱۹۸۴ در این بازی‌ها حضور نیافت. تا اینکه با نام «چین تایپه» و با پرچم مخصوص خود در بازی‌ها حضور مجدد یافت. در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ طرفین درگیر جنگ سرد بازی‌های یکدیگر را تحریم کردند. ایالات متحده به همراه ۶۴ کشور غربی دیگر المپیک ۱۹۸۰ مسکو را به دلیل حمله شوروی به افغانستان تحریم کردند. به موجب این تحریم تعداد کشورهای شرکت‌کننده در این بازی‌ها تنها ۸۰ کشور بود که از سال ۱۹۵۶ کمترین تعداد کشورهای حاضر در المپیک بود. اتحاد جماهیر شوروی و ۱۴ کشور عضو بلوک شرق با عنوان این مطلب که امنیت ورزشکارانشان تامین نیست، در المپیک ۱۹۸۴ لس‌آنجلس حضور نیافتند. در سال ۱۹۸۸ کره‌شمالی در اعتراض به اینکه با کره‌جنوبی به عنوان میزبان مشترک اعلام نشده است در المپیک سئول شرکت نکرد. در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون برای نخستین بار طی ۲۰ سال تجربه اخیر بازی‌ها بود که تمامی کشورها حضور یافتند و از تحریم کامل بازی‌ها خودداری کردند. هرچند که تحریم‌هاي جزئی توسط برخی کشورها در برخی رشته‌هاي ورزشی صورت گرفت. همچنین پس از آنکه معلوم شد دولت چین ۸۰۰ هزار مترمربع از جنگل‌هاي استوایی در معرض انقراض استان پایوآی اندونزی را برای بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ به قیمت یک میلیارد دلار خریده است؛ گروه‌های طرفدار محیط زیست اعتراضاتی را در این مورد ابراز کردند و به نوعی این بازی‌ها را بایکوت کردند. در دوره‌هاي اخیر بازی‌های المپیک تلاش‌هاي گسترده‌ای توسط جامعه جهانی و کشورهای مختلف برای بهره‌گیری از این رویداد مهم در راستای تعمیق صلح و ثبات جهانی و پرهیز از خشونت صورت گرفته است. در همین راستا دبیر کل وقت سازمان ملل کوفی عنان با بیان سخنانی در این رابطه اهمیت این موضوع را برجسته و عنوان کرد: «درک پیام صلح المپیک موجب پایان یافتن خشونت‌ها در سراسر دنیا خواهد شد. این رویداد ورزشی یک دلیل قوی و محکم برای گروه‌هاي درگیر در نزاع و ستیز برای پایان دادن به خشونت است که مردم بسیاری از جهان را در درد و رنج فرو برده و موجبات فراهم آوردن فضای صلح و گفت‌وگو است.» جنبه‌هاي اقتصادی انگیزه کشورهایی که برای میزبانی این بازی‌ها رقابت مي‌کنند، تنها به دست آوردن افتخار میزبانی این فوق رویداد ورزشی نیست. واضح است که منافع اقتصادی آن اگر مهم‌ترین انگیزه رقابت نباشد، بدون شک یکی از مهم‌ترین دلایل رقابت برای میزبانی است. هرچند منافع اقتصادی آن در ظاهر کوتاه مدت مي‌نماید، اما منافع بلند مدت آن قابل چشم پوشی نمی باشد. فراهم آوردن فرصت‌هاي شغلی مختلف در کشور میزبان یکی از اثرات مهم این بازی‌ها است. هرچند اثرات کوتاه‌مدت افزایش اشتغال به عینه قابل ملاحظه و مشخص است. اما در مورد اشتغال بلندمدت متغیرهایی همچون ساختار اقتصادی اجتماعی اثرگذاری انکارناپذیری دارند. اثرات اشتغال المپیک زمستانه ۱۹۹۴ لیل هامر نروژ را چند سال قبل و بعد از بازی‌ها نشان مي‌دهد. اثرات رشد قیمت ناشی از این رویداد امر قابل پیش‌بینی است و به نوعی به دلیل سیل جمعیت مشتاق این بازی‌ها اجتناب‌ناپذیر است. برای مثال در المپیک آتن بسیاری از مردم خانه‌هاي شخصی خود را به توریست‌ها به ده برابر بالاتر از قیمت عادی اجاره مي‌دادند. (شكل ۲) روند شاخص قیمت را در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون نشان مي‌دهد. منافع بلندمدت اقتصادی اعم از افزایش کارآیی تولید ناشی از سرمایه‌گذاری‌هایی که روی زیرساخت‌ها مانند راه‌ها، حمل‌ونقل، هتل‌ها، رستوران و افزایش امکانات رفاهی برای توریست‌ها و نیز کسب شهرت و اعتبار جهانی توسط میزبان است. انتخاب میزبان المپیک هفت سال قبل از بازی‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک صورت مي‌گیرد. فرآیند طولانی برای آماده سازی میزبانی اعم از سرمایه‌گذاری‌هاي زیربنایی، ساختن مجموعه‌هاي ورزشی، هتل‌ها طی مي‌شود. سه سال قبل از بازی‌ها شهر برگزارکننده انتخاب مي‌شود. شهر میزبان باید مبلغ ۱۵۰.۰۰۰ دلار را به عنوان وثیقه به کمیته بین‌المللی المپیک بپردازد که در مقایسه با هزینه‌هاي آماده‌سازی مبلغ ناچیزی است. گفته مي‌شود هزینه‌هاي آماده سازی المپیک ۲۰۱۲ لندن حدود ۱۳ میلیارد پوند بوده است. براساس تجربه‌ای که از برگزاری مسابقات المپیک وجود دارد، نیاز به دریافت وثیقه را الزامی مي‌کند. چون که در جریان المپیک زمستانه ۱۹۷۶ ابتدا شهر دنوور به عنوان میزبان انتخاب شد اما طی رفراندمی که برگزار شد مردم نارضایتی خود را از برگزاری بازی‌ها در شهر خود اعلام کردند و بنابراین کمیته بین‌المللی المپیک مجبور به انتخاب شهر دیگری شد. در ۵۰ سال اخیر هزینه‌هاي میزبانی افزایش قابل ملاحظه‌ای یافته است. همین‌طور منافع حاصل نیز بسیار قابل توجه شده است. همچنین از آنجا که رفته رفته تامین مالی هزینه‌هاي میزبانی از بخش عمومی به بخش خصوصی منتقل شده است و قسمت اعظم هزینه‌هاي عمومي را مالیات دهندگان مي‌پردازند، اهمیت مدیریت هزینه‌ها و منافع حاصل از آن دو چندان شده و عملکرد مسوولان در این زمینه زیر نظر شهروندان قرار مي‌گیرد. در صد سال گذشته روش‌هاي مختلفی برای تامین مالی هزینه‌هاي المپیک اتخاذ شده است. یکی از دلایل مهم تنوع برگزاری این بازی‌ها در کشورهای متفاوت از نظر ساختار اقتصادی است. طبیعتا تامین مالی المپیک ۱۹۸۴ لس‌آنجلس و ۱۹۹۶ آتلانتا در آمریکا با ساختار اقتصادی سرمایه داری دموکراتیک، بسیار متفاوت از تامین مالی المپیک ۱۹۸۰ مسکو با ساختار کمونیستی و تک حزبی است. بنابراین به دلیل این تفاوت ساختاری و نیز تفاوت در زیر ساخت‌هاي کشورهای مختلف میزبان عموما از روش‌هاي مختلف هزینه‌هاي برگزاری تامین شده است. با این حال مي‌توان مدل‌هاي تامین مالی آن را در سه دسته و دوره طبقه‌بندی کرد. دوره اول از سال ۱۸۹۶ – ۱۹۶۸ به دلیل محدودیت المپیک به ورزشکاران آماتور، هزینه‌هاي بالای مسافرت، نبود رسانه‌هاي فراگیر این بازی‌ها در سطح محدود و کوچک برگزار مي‌شد. به همین دلیل تاثیرات اقتصادی کلان آن قابل توجه نبود. عمدتا تامین مالی در این دوران از طریق کمک‌هاي بخش خصوصی صورت مي‌گرفت. دوره دوم از سال ۱۹۶۹ – ۱۹۸۰ به دلیل افزایش توجه جهانی و نیز گسترش حجم و اندازه بازی‌ها نیاز به منابع مالی جدید احساس شد. همچنین افزایش توجه رسانه‌ها به این بازی‌ها باعث ظهور اسپانسرها و حق پخش تلویزیونی به عنوان یکی از منابع درآمدیشد. در این دوره این فهم حاصل شد که المپیک دارای اثرات اقتصادی کوتاه مدت و بلند مدت قابل ملاحظه ای چه مثبت و چه منفی بر کشور میزبان است. المپیک مونیخ و مونترال هر دو از منابع عمومی تامین مالی شدند و هرچند اطلاعات اندکی در مورد المپیك ۱۹۸۰ مسکو وجود دارد اما با توجه به ساختار اقتصادی شوروی روش تامین مالی آن امری واضح به نظر مي‌رسد. دوره سوم از سال ۲۰۰۲ – ۱۹۸۱ بدهی ناشی از المپیک مونترال به واضحی هزینه‌هاي سنگین این بازی‌ها را نشان داد. به همین دلیل در المپیک ۱۹۸۴ هیچ کشوری جز آمریکا وارد رقابت برای اخذ میزبانی نشد. در طول فرآیند آماده سازی المپیک لس‌آنجلس رفراندومی برگزار شد که نتیجه آن مخالفت مردم برای استفاده از منابع عمومی برای آماده‌سازی بازی‌ها بود، بنابراین مسوولان برگزاری به دنبال راه‌های جایگزین منابع عمومی بودند. راه جایگزینی که انتخاب شد استفاده از درآمد‌هاي حاصل از فروش حق پخش تلویزیونی، تبلیغات و جذب اسپانسر بود. رفته رفته مدل تامین مالی این بازی‌ها به صورت ترکیبی از منابع عمومی و خصوصی درآمد. هرچند درصد استفاده از این منابع در المپیک‌هاي مختلف متفاوت بود، اما به تدریج سهم بخش خصوصی از تامین مالی بازی‌ها بیشتر مي‌شد. بازی‌های ۱۹۸۸ سئول، ۱۹۹۲ بارسلون و ۲۰۰۰ سیدنی هر سه از یک مدل مختلط تامین مالی بهره گرفتند. البته درجه توسعه یافتگی نسبی زیرساخت‌هاي میزبان امر تعیین‌کننده‌ای در انتخاب مدل‌هاي تامین مالی دارد. برای مثال به دلیل توسعه‌یافتگی نسبی کمتر زیرساختی در ۱۹۷۶ مونترال، بارسلون۱۹۹۲ و ۱۹۸۸ سئول نیاز به صرف منابع بخش عمومی بیشتری وجود داشت. اما در المپیک ۱۹۸۴ لس‌آنجلس، ۱۹۹۶ آتلانتا و ۲۰۰۰ سیدنی به دلیل استعدادهای زیرساختی اقتصاد نیاز کمتری به منابع بخش عمومی وجود داشت. ]]> کلیات Thu, 26 Jul 2012 10:24:20 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/article/2252/نگاهی-جوانب-سیاسی-اقتصادی-بازی-های-المپیک الکامپ بدون واردات... http://www.aftana.ir/fa/doc/report/2477/الکامپ-بدون-واردات حسین غروی رام که پس از تقاضا استعفا سیامک پیربابایی از هیئت مدیره نظام صنفی رایانه‌ای، به عنوان تنها تریبون مطبوعاتی کمیسیون سخت‌افزار شناخته می‌شود، نگاه دیگری به جریان برگزاری این نمایشگاه دارد، دیدگاهی که از حضور فعال وی در کمیسیون تجهیزات رایانه‌ای مجمع عالی واردات نشات می‌گیرد و باعث شده او معتقد باشد که در شرایط پر از رخوت و تحریم بازار رایانه، اندیشیدن به اینکه مجری الکامپ کدام نهاد باشد؛ کاملا واهی است؛ چراکه کدام دسته از شرکت‌ها می‌توانند در شرایط ناگوار اقتصادی امروز بازار رایانه هزینه‌های بالای ارزی ریالی این نمایشگاه را متحمل شوند. به گزارش افتانا (پایگاه خبری امنیت فناوری اطلاعات)، غروی جریان واگذاری مجوزالکامپ به مجمع تشکل‌های فناوری اطلاعات را دور از ذهن نمی‌داند و می‌گوید: مطمئن باشید حتی اگر قرار بود هر تشکل دیگری ،نمایشگاه الکامپ را برگزار کند باز هم در میزان حضور شرکت‌های IT در این واقعه تاثیری نمی‌گذاشت؛ چرا که آنقدر گرفتاری‌ها و مشکلات تجار فناوری اطلاعات طی دوسال گذشته فراوان بوده که فعالان دلیل موجهی برای توسعه بازار و یا تبلیغات در این نمایشگاه ندارند.نائب رئیس کمیسیون سخت‌افزار نظام صنفی رایانه‌ای با اشاره به چالش‌های صنف ادامه می‌دهد: درشرایطی که واردات اقلام IT صورت نمی‌گیرد و یا با محدودیت‌های بسیار انجام می‌شود حضور در نمایشگاه بی معناست. زمانی که مقوله فناوری اطلاعات برای کشور ما آنقدر بی اهمیت است که در اولویت هفتم برای دریافت ارز قرار می‌گیرد دیگر چه انتظاری داریم که سازمانی همچون توسعه تجارت به فکر مصالح این صنف باشد. ]]> کلیات Sun, 05 Aug 2012 11:30:05 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/report/2477/الکامپ-بدون-واردات دائره المعارف مختصر تهدیدات دنیای سایبر (قسمت پایانی) http://www.aftana.ir/fa/doc/article/564/دائره-المعارف-مختصر-تهدیدات-دنیای-سایبر-قسمت-پایانی چـگـونـه مـی تـوانـم بـه کـودکـانـم کـمـک کـنـم در ایـنـتـرنـت ایـمـن بـمـانـنـد؟ _ در ابتدا خطرات ممکن را که با آن مواجه می شوند، در نظر بگیرید. این خطرات شامل موارد زیر می شود: “ دانلودهای ناآگاهانه” (یعنی برنامه های بدخواهانه و مخرب که هنگام بازدید از یک صفحه وب در رایانه شما به صورت خودکار نصب می شود). _ خطر آلودگی از طریق برنامه های P۲P اشتراک فایل که به دیگران امکان دسترسی به رایانه شما را می دهد. _ تبلیغات ناخواسته، شامل: صفحات بازشو و برنامههای تبلیغاتی؛ اینها گاهی به طور خودکار همراه با برنامه های رایگانی نصب می شوند که در اینترنت برای دانلود در دسترس هستند _ مـحـتـوای نـامـنـاسـب _ فریب خوردن جهت افشای اطلاعات شخصی (درباره دیگران یا خودتان)_ دانلود محتوای غیرمجاز .(مانند فایلهای موزیک یا ویدیو)_ هدف قرار گرفتن توسط تهدید کنندگان آنلاین _ مجذوب شدن (مثلاً در اتاق های گفتگو)توسط خلافکاران . چـه گـام هـایـی را بـرای مـحـافـظـت از کـودکـانـم مـی تـوانـم بـردارم؟ کودکان می توانند همانند دنیای واقعی، در دنیای آنلاین نیز آسيب پذیر باشند و مهم این است که شما خطرات بالقوه را بشناسید. اقدامات زیر را می توانید انجام دهید تا شانس این که آنها در معرض خطرات قرار بگیرند را به حداقل برسانید. _ با کودکان خود درباره خطرات بالقوه در اینترنت صحبت کنید. _ در صورت امکان، رایانه خود را در یک اتاق تفریح خانوادگی قرار دهید و بکوشید رایانه را به صورت یک تجربه خانوادگی مشترک درآورید. _کودکان خود را تشویق کنید تا در مورد هرچیز آنلاینی که تجربه می کنند و آنها را مضطرب یا ناراحت می کند، با شما صحبت کنند. _ محــتوای قــابل دسترسی از رایانه را محدود کنید. بسیاری از نرم افزارهای امنیت اینترنتی این امکان را در اختیار شما قــــرار می دهند. به علاوه، اینتــرنت اکسپلورر حاوی یک برنامه Content Advisor است که می تواند به شما در انجام این کار کمک کند. در مسیــر زیــر مـی تــوانیـــد آن را بیــابیــد: Tools | Internet Options | Content _ از رهنمودهای بالا جهت حفاظت از رایانه تان در برابر برنامه های مخرب و هکرها پیروی نمایید و به کودکان خود توضیح دهید چگونه به حفاظت از آن ها کمک می کند . _ رهنمودهایی برای آنها در مورد این که چه کاری را انجام دهند و چه کاری را انجام ندهند ،ارائه نمایید. موارد زیر برخی از کارهایی است که باید در مورد آنها فکر کنید: _ آیا خوشحـال هستید که به کودکـان خود اجـازه میدهیـد... در شبکـه هـای اجتمـاعی یا سایر وب سایتها ثبت نامکنند؟ _ خرید آنلاین انجام دهند؟ _ فایل های موسیقی، ویدیو یا برنامه دانلود کنند؟ _ از برنامه های پیام رسانی آنی استفاده نمایند؟ _ از اتـاق های گفتگـو بـازدید نمایند؟ _ اگر پاسخ به دو سوال آخر مثبت است، مطمئن شوید کودکان شما می فهمند نباید با افراد ناشناس گفتگو (chat) نمایند. _ به خاطر داشته باشيد كه پاسخ ها ممکن است با رشد سنی کودکان تغییر یابد. کـلـمـات عـبــور انتخاب یک کلمه عبور جهت ایمن مانـدن در محیط آنلایـن ضـروري می باشد. فقط از تعدادی قانـون طلایی پیروی نمایید، که به طـرز تعجب آوری، افراد آن را نادیـده میگیرند. آیا می دانید سه مورد از رایج ترین کلمات عبور کدامند؟ ’password’ و‘monkey’و ‘۱۲۳۴۵۶۷’. چـرا کـلـمـات عـبـور مـهـم هـسـتـنـد؟ امروزه اینترنت را برای گستره وسیعی از فعالیتها شامل: بانکداری اینترنتی، خرید و جستجوی اینترنتی به کار می بریم. همچنین به طور فزاینده از آن جهت ارتباط با دیگران بهره می گیریم. در سال های اخیر تعداد سایت های شبکه اجتماعی از قبیل Facebookو MySpace و غیره رشد زیادی یافته است. ما همگي، انواع جزئیات شخصی و نیز موسیقی و تصاویر و ویدیوها را بـه اشتراک می گذاریـم. متاسفانه هرچه جزئیات شخصی بیشتری را قابل دستـرس نماییم، بیشتر در معـرض سرقت آنلاین هـویت هستیم. سرقت هویت، هنگامی رخ می دهد که یک تبهکار، اطلاعات شخصی محرمانه را سرقت می کند که او را قادر می سازد متقلبانه تحت نام شما ،کالاها و خدمات را به دست آورد. یک تبهکار می تواند برای مثـال یک حساب بانکـی باز نماید، یک کارت اعتباری به دست آورد یا درخواست گواهینامه رانندگی یا گذرنامه نماید. یا آنها می توانند به سـادگی مستقیمـاً از حساب بانکـی شمـا پـول سـرقت نمایند. با دانستن این که کلمات عبور از این اطلاعات ارزشمند محـافظت می نمـایند، اهمیت آنهـا به وضـوح آشکـار می شود. شما باید از همه حساب های آنلاین خود به کمک کلمات عبور، محافظت نمایید. اما باید در هنگام انتخاب آنها مراقب باشید. کلمات عبور کمک می کنند تا خود را دربرابر سرقت هویت ایمن نگه دارید. آنها دسترسي به مشخصات شما را توسط تبهکاران و دستيابي به حساب بانکی شما (یا سایر حساب های آنلاین) و سرقت پول تان را دشوارتر می کنند. انتخاب یک کلمه عبور، بخش عمده خطر قرباني شدن از سوي تبهكاران را كاهش مي دهد. رهنمودهای زیر باید به شما در هنگـام انتخاب کلمات عبـور برای حسابهـای آنلاین تـان، کمک نماید. چـگـونـه کـلـمـات عـبـور ایـمـن انـتـخـاب نـمـایـیـم؟ _ کلمات عبور شما باید قابل یادآوری باشد تا مجبور نباشید آنها را ثبت کنید یا در یک فایل در رایانه تان ذخیره نمایید (به یادآورید این فایل می تواند توسط تبهکاران اینترنتی به سرقت برود). _ از کلمات حقیقی که هکر یا تبهکار اینترنتی می تواند در لغت نامه آن را بیابد، استفاده نکنید. _ ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک ، اعداد و کاراکترهای غیرالفبایی از قبیل علائم نقطهگذاری را بهکار برید (گرچه مورد آخری همیشه مجاز نیست). _ از کلمات عبوری گردشی استفاده نکنید ؛ برای مثال از ‘password۱’, ‘password۲’, ‘password۳’ و غیره برای حساب های مختلف استفاده نکنید. _ در صورت امکان از یک عبارت به جای یک کلمه ساده، استفاده کنید. _ از کلمه عبور یکسان برای حسابهای مختلف، استفاده نکنید. اگر یک تبهکار کلمه عبور یک حساب را بیابد، می تواند برای دسترسی به حساب های دیگر نیز از آن استفاده نماید. چگـونـه کلمـات عبـور را ایمـن نگـه داریـم؟ _ از کلمات عبور واضح و قابل حدس از قبیل نام همسر، نام کودک، نام سگ خانگی خود، شماره خودرو، شماره کدپستی و غیره استفاده نکنید. _ کلمه عبور خود را به همه نگویید. _ اگر یک سازمان با شما تماس می گیرد و از شما کلمه عبور را حتی با تلفن می خواهد، اطلاعات شخصی خود را بروز ندهید. _ به خاطر داشته باشيد كه نمی دانید چه کسی در آن سوی خط تلفن است. _ اگر یک فروشگاه آنلاین یا هر وب سایتی به شما یک تاییدیه پست الكترونيكي ارسال می کند که حاوی کلمه عبور جدید است، مجدداً وارد سایت شوید و فوراً کلمه عبور خود را تغییر دهید. _ بررسی کنید نرم افزار امنیتی اینترنت در رایانه شما تلاش های تبهکاران جهت گرفتن یا سرقت کلمات عبور را مسدود می کند. ایـمـن کـردن یـک شـبـکـه بـیـسـیـم اگر شبکه بی سیم (wireless) شما امن نباشد، یک هکر میتواند به آسانی اطلاعاتی را که ارسال و دریافت میکنید یا همه فایل هایی را که روی رایانه شما ذخیره شده است، به دست آورد. چـرا ایـمـن کـردن شـبـکـه بـی سـیـم مـهـم اسـت؟ ایـن روزهــا، بیشتر رایانـه ها دارای قــابلیت بیسیم هستند. آنها به شما این امکان را می دهند بدون یک کابل شبکه فیزیکی به اینترنت متصل شوید. البته مزیت اصلی این است که می توانید رایانه تان را در هرجایی در خانه یا اداره ( تازمانـیکه در محدوده مسیـریاب بیسیم باشد) استفاده نمایید. با این حال، خطرات بالقوه ای در شبکه بی سیم وجود دارد ؛مگر این که شبکه خود را ایمن سازی نمایید: _ یک هکر می تواند هرگونه اطلاعـاتی را که ارسال و دریـافت می کنید به دست آورد. _ هکر می تواند به شبکه بی سیم شما دسترسی یابد. _ شخص دیگری می تواند دسترسی شما به اینترنت را به سرقت ببرد. لــذا، اگر شبکـه بی سیـم شمـا حفاظت نشود، هکـر میتواند هرگونه اطلاعات ارسالی شما را به دست آورد، به شبکه شما و لذا فایل های به اشتراک گذاشته شده دسترسی پیدا نماید؛ از اتصال شما جهت دسترسی به اینترنت استفاده نماید که اين، به ویژه، هنگامی اهمیت می یابد که در بسته اینترنتی خریداری شده ، دارای محدودیت دانلود باشید و یک تبهکار پهنای باند شما را به سرقت برد. چـگـونـه مـی تـوانـم شـبـکـه بـیسـیـم خـود را ایـمـن نـمـایـم؟ مراحل ساده ای جهت ایمن کردن شبکه بی سیم و به حداقل رساندن این خطرات وجود دارد: _ کلمه عبور حساب مدیر سیستم (administrator) را برای روتـر (مسیـریـاب) بی سیم خود تغییر دهید. یافتن کلمه عبور فرضي و استفاده از آن برای دسترسی به شبکه بی سیم تان، برای هکر آسان است ولذا از استفاده کلمه عبور قابل حدس، اجتناب ورزید. از رهنمودهای بخش انتخاب کلمه عبور پیروی نمایید. _ پخش نام شبکه در فضای اطراف یا به عبارتی SSID (Service Set Identifier را در حالت off قرار دهید تا از اعلام حضور دستگاه بی سیم در فضای اطراف ، جلوگیری نمایید. _ رمــزدارکردن (encryption) را در تنظیمات اتصال خود فعال نمایید: حالت WPA encryption در صورت پشتیبانی از سوی دستگاه شما، بهترین حــالت مــی بــاشد (در غیـر این صورت از WEP encryption استفاده نمایید)_ نام پیش فرض SSID را در دستگاه بی سیم خود تغییر دهید. باز هم برای هکر ، یافتن نام فرضي و سپس استفاده از آن جهت تعیین محل شبکه بی سیم، آسان میباشد. از به کار بردن نامی که به آسانی قابل حدس باشد، اجتناب نمایید. شما باید از رهنمودهای بخش انتخاب کلمه عبور پیروی نمایید. نشـانـه هـای یـک رایـانـه آلـوده چیـسـت؟ همیشه آسان نیست که بگوییم آیا رایانه به خطرافتاده است یا خیر. بیش از چیزی که تاكنون بـوده است، نویسندگان ویروس ها، کرم هـا، تروجان هـا و بدافزارهـای جاسوسی (spyware) در مقیاس وسیع ، در حال مخفی سازی کدها و اعمال برنامه هایشان روی یک رایانه آلوده هستند. به همین دلیل ، پیروی از توصیه ارائه شده در این راهنما ضروری می باشد؛ مخصوصاّ نرم افزار امنیتی اینترنت را نصب کنید و مطمئن شوید وصله های امنیتی را روی سیـسـتــم عـامــل و بـرنـامــه هـا نصـب می کنیـد و بـه طـور منظـم از اطـلاعـات خـود، نسـخـه پشـتیبـانتهیـه نمـاییـد. تهیه فهـرستـی از نشـانه هـای مشخصـه از یک رایانه تحت خطر، بسیار دشوار است ؛ زیرا نشانه های یکسان نیز می توانند توسط مشکلات سخت افزاری و یا نرمافزاری حـادث شوند. موارد زیر تنها نمونه هايي از آنها می باشد: _ رایانه شما غیرعادی رفتار می کند ؛یعنی به صورتی که قبلاً ندیده اید. _ پیغام ها یا تصاویر غیرمنتظره مشاهده می کنید. _ صـداهای غیـرمنتظـره و بـه صـورت تصادفی می شنوید. _ برنـامه ها بـه صورت غیرمنتظره اجرا می شوند. _ دیواره آتـش خصوصی شما اعـلان می نماید یک برنامه کاربردی تلاش نموده است به اینترنت متصل شـود ( و آن برنامه ای نیست که شما اجرا کرده اید). _ دوستانتان به شما می گویند پیغام های الكترونيكي، از آدرس شما دریافت کرده اند؛ در حالی که چیزی برايشان ارسال نکرده اید. _ رایانه شما بـه طـور مکـرر، هنگ می کند یا برنامهها به کندی اجرا می شوند. _ پیغام های خطای سیستمی زیادی را دریافت می کنید. _ هنگامی که رایانه را راه اندازی میکنید، سیستمعامل بارگذاری نمیشود. _ پیام هایی دریافت می کنید مبنی بر ایـن که فـایلها یا پوشه های شما پاک شده اند یا تغییر یافته اند. _ هنگامی که از در حال اجـرا بودن برنامـه ای مطلع نیستید، دسترسی به هارد دیسک به شما اعـلان میشود (توسط یکی از چراغ های چشمک زن کوچک)_ مــرورگـر وب شـمــا بـه طـور غیـرعـادی رفتـار مـی کـنــد. بـرای مـثـال ، نـمـی توانـیـد پـنجـره مـرورگـر را بـبـنــدیـد. راهـکـارهــای عـمـلـی اگر هر یک از مـوارد بـالا را تجربه نمودید، وحشتزده نشویـد. ممکن است یـک مشکل سخـت افــزاری یا نرم افزاری داشته باشید تا یک ویروس، کرم یا تروجـان. موارد زیـر را باید انجام دهید: _ اتـــصـــال رایـانه خـود را از اینتـرنت قطـع کنیـد. اگر سیستم عامل شما بارگذاری نشد، رایـانه را در حـــــالـت safe mode راه اندازی نمــاییــد (هنگام روشـــن کـردن رایــانه کلید F۸ را نـگه داریــد. سپـس ‘safe mode’ را از منویی که ظاهر می شود انتخاب نمایید) یـا این که رایانه را از یـک CD راهانداز، بوت نمایید. _ مطمئن شوید امضاهـای نرم افزاری آنتی ویروس شما، بـروز است. در صورت امکان، بسته های بـروزآوری را به کمک رایانهای که فکر می کنید به خطر افتاده است دانلود نکنید، بلکه از رایانه دیگری استفاده کنید (برای مثال به کمک رایانه یک دوست)این موضوع مهم است: اگر رایانه شما آلوده شده است و به اینترنت متصل می شوید، یک برنامه مخرب ممکن است اطلاعـات مهمـی به یک هکـر راه دور ارسـال نمـاید یا این که خـود را به افـرادی ارسـال نمایـد که آدرس های ایمیـل آنها در رایانه شما ذخیره شـده است. _ اگر در حذف برنامـه های مخرب مشکلـی داریـد، وبسایت شرکت سازنده نرم افزار امنیتی را بابت اطلاعات درباره برنامه های کمکی، جهت پاک کردن آن برنامه مخرب بررسی نمایید. _ اگر رایانه شما به یک شبکه محلی متصل است ، آن را از شبکه قطع کنید. _ کل رایانه را اسکن کنید. _ اگر یک برنامه مخرب پیدا شد، از رهنمودهای تهیه شده توسط فروشنده نرم افزار امنیتی اینترنت پیروی نمایید. برنامه های خوب امنیتی ،گزینه ای را برای از حالت آلوده خارج کردن فایل های آلوده و پاک کردن کرم ها و تروجان هـا، ارائه می نمایند. _ آنـهــا هـمـچـنـیـن یک فـایــل گـزارش ایـجــاد می کـنـنــد که اســامـی فـایــل های آلـــوده و بـرنـامــه های مـخـرب یـافـت شـده در رایـانـه شمـا را فـهــرسـت می نـمـایــد. _ اگر نرم افزار امنیتی اینترنت در رایانه شما چیزی پیـدا نکــرد، سیسـتم شمـا احتـمالاً آلـــوده نـشــده است. سخــت افـزار و نرم افزار نصب شده روی رایانه خود را بررسی نمایید (هرگونـه نرم افزار بدون مجوز و فایل های زاید را پاک کنید) و مطمئــن شویــد آخرین وصلــه های امنیتی سیستم عامل و برنامه ها نصب شده باشنـد. _ در صــورت لـزوم، با قـسمــت پشتیـبــانی فنــی شرکــت ســازنـده نـرم افـزار امنیــتـی بـرای مشــورت بیشتـر، تمــاس بگیــریـد. شمـا همچنیـن می توانید از آنها بپـرسید که چگونه می توان یک فایل نمونه را برای بررسی بیشتر توسط یک ویروس یـاب ارسال نماییـد.(با همکاری شرکت ایدکو) ]]> کلیات Sat, 21 Apr 2012 03:30:00 GMT http://www.aftana.ir/fa/doc/article/564/دائره-المعارف-مختصر-تهدیدات-دنیای-سایبر-قسمت-پایانی